شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٤ - نور ايمان و بصيرت

النّاس يوم القيامة على قدرِ ايمانهم»[١](روز قيامت نور در ميان مردم به اندازۀ ايمانشان تقسيم مى‌شود)

٣. (يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اَللّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً)؛[٢]اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر از خدا پروا داشته باشيد و تقوى پيشه كنيد، براى شما نيروى تشخيص حق از باطل قرار مى‌دهد و گناهانتان را مى‌پوشاند و شما را مى‌آمرزد، و خدا داراى بخشش بزرگ است.

اين از آثار تقوى است كه خداوند به انسان متّقى روشن بينى و بصيرت و قدرت تشخيص حق از باطل را عنايت مى‌كند.

«فرقان» صيغۀ مبالغه از مادّۀ «فرق» است. و در اينجا به معنى چيزى است كه به خوبى حق را از باطل جدا مى‌كند.

تقوى كه حالت خويشتندارى از پيروى هوى و هوس است، انسان را كمك مى‌كند و حالت خدا ترسى سبب مى‌شود انسان با احتياط قدم بردارد و غبار هوى و هوس را به نيروى عقل برطرف كند.

جناب حافظ مى‌فرمايد:

تو كز سراى طبيعت نمى‌روى بيرون كجا به كوى حقيقت گذر توانى كرد

جمال يار ندارد حجاب و پرده ولى غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد

والسّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته

[١]. نور الثقلين، ج ٥، ص ٢٤، حديث ٦٠.

[٢]. انفال (٨)، ٢٩.