شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٢ - بندگى و رسالت نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم

هم به دوش آنها گذاشته مى‌شد و قاصد بودند بين خدا و خلق كه دستورات الهى را به گوش مردم برسانند و علاوه بر آن رسالت خاصه داشتند كه اتمام حجت كنند. به اين اعتبار رسول هستند ولى رسول علاوه بر مقام خبر دادن و تبليغ، رسالتِ خاصّه‌اى داشته كه مشتمل بر اتمام حجت بوده كه مخالف آن عذاب يا هلاكت را در پى داشته است و رسول فرستاده مخصوصى است كه مقام سفارت دارد و براى اصلاح همه جانبۀ كار مردم و يكسره كردن از جهت هدايت و عذاب مبعوث مى‌شود به طورى كه اگر او را تكذيب كردند و پيامبرىِ وى را نپذيرفتند مورد عقوبت پروردگار واقع مى‌شوند پس نبى و رسول از جهت مفهوم مغاير و مباين هستند، اما از جهت مصداق اعم و اخص مطلقند. يعنى ممكن است پيامبرى مانند رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و يا حضرت موسى عليه السلام و... هم مقام بيان معارف دينى را داشته باشند (نبوّت) و هم سفير پروردگار باشد براى اتمام حجّت كه مى‌شود رسول و نبى اما رسول فقط مقام سفارت و اتمام حجّت دارد[١].

بندگى و رسالت نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم

در ميان پيامبران الهى حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم علاوه بر داشتن مقام نبوّت، پيامبر و رسول خداست و از طرف پروردگار عالم رسالت داشته خبرهاى غيبى و دستورات را به مردم ابلاغ كند و با آنها اتمام حجت نمايد لذا در اذان و اقامه و در تمام نمازهاى شبانه روزى واجب و مستحب، بعد از گواهى به يگانگى خداى متعال شهادت به رسالت آن بزرگوار مى‌دهيم و در تشهد نمازها گواهى به بندگى حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم قبل از شهادت به رسالت آن حضرت مى‌باشد و اين هم روى حساب و حكمت است.

يكى براى اينكه ديگران درباره حضرت غلو و زياده روى نكنند و مرتبه خدايى و

[١]. الميزان، ج ٢، ص ١٤٥، ذيل آيۀ ٢١٣ بقره، ضمنا براى توضيح كامل نظر مرحوم علامه طباطبايى مراجعه شود به «شرح و تفسير دعاى افتتاح» اثر حضرت آيت اللّه ايزدى رحمه الله.