شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٤٧ - اجتماع بر باطل و تفرّق از حق

است».

لبيد، شاعرِ زمان جاهليت بوده و اين شعر را بعد از پذيرش اسلام دربارۀ توحيد گفته است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند: «اَصدَقُ شعرٍ قَالَتْه العربُ‌» يعنى درست‌ترين شعرى است كه عرب سروده است.

اما ائمۀ اطهار عليهم السلام گاهى خودشان شعر مى‌سرودند، و نيز گاهى تمثل مى‌جستند به شعر ديگران مثلاً در خطبۀ شقشقيه، حضرت على عليه السلام تمثل مى‌كنند به شعر اعشى براى بيان فرق ميان روزى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم زنده بودند كه مردم پروانه وار دور شمع وجود على عليه السلام مى‌چرخيدند و آن روز كه خلافتش غصب شده و در خانه نشسته بود. و در اين خطبۀ ٢٥ دو جا تمثل جسته‌اند به شعر شاعر.

اجتماع بر باطل و تفرّق از حق

حضرت در ادامۀ خطبه مى‌فرمايند:

«أُنْبِئْتُ بُسْراً قَدِ اطَّلَعَ الَْيمَنَ‌، وَ إِنِّي وَ اللَّهِ لَأَظُنُّ أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ سَيُدَالُونَ مِنْكُمْ‌، بِاجْتَِماعِهِمْ عَلَى بَاطِلِهِمْ‌، وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ‌، وَ بِمَعْصِيَتِكُمْ إِمَامَكُمْ فِي الْحَقِّ وَ طَاعَتِهِمْ إِمَامَهُمْ فِي الْبَاطِلِ‌، وَ بِأَدَائِهِمُ الْأَمَانَةَ إِلَى صَاحِبِهِمْ وَ خِيَانَتِكُمْ‌، وَ بِصَلَاحِهِمْ فِي بِلَادِهِمْ وَ فَسَادِكُمْ‌» (با خبر شدم بُسر با لشكرى از طرف معاويه بر يمن غلبه يافته، به خدا سوگند مى‌پندارم اين قوم (بنى‌اميّه) به زودى بر شما دولت يابند، زيرا آنان بر باطلشان اتّفاق دارند و شما از حقّ خود پراكنده‌ايد و شما امامتان را در راه حق نافرمانى مى‌كنيد و آنان از رئيس خود بر باطل پيروى مى‌نمايند.

آنان با بيعتى كه با پيشواى خود بسته‌اند امانت دارند و شما خيانت مى‌كنيد. آنان در شهرهاى خود به اصلاحات مى‌پردازند و شما فساد و تباهى ايجاد مى‌كنيد).

بسر بن أرطاة، همانطور كه گفتيم از فرماندهان خونريز و سفّاك معاويه بود كه به