شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٨٤ - خطب&#١٧٢٨ چهارم

حضرت على عليه السلام نقش اهل بيت را در هدايت امت بيان مى‌كند. و مى‌فرمايند شما مردم بوسيلۀ ما از تاريكى در آمديد و به مقام بلند و عظمت رسيديد و مى‌فرمايد: من پيدايش جنگ جمل و عواقب حُقّه و نيرنگ و نشانه‌هاى فريب خوردگان را در شما مى‌يافتم با اينكه يك انسان قوى و شجاعى هستم و دربارۀ شما شناسايى كامل داشتم، اما چون دين داشتم، دين من مانع مى‌شد نسبت به شما تندروى كنم و شما فكر مى‌كرديد من يك آدم ساده هستم و حقه بازى‌هاى شما را نمى‌فهمم و فريب مى‌خورم، در جايى كه آن نيت پاك و صادقانۀ من، مرا نسبت به شما بينا كرده بود و براى هدايت شما قيام كردم در حالى‌كه شما بين خود راهنمايى نداريد و من از زمانى كه با حق آشنا شدم تا امروز ذره‌اى در آن شك نكرده‌ام و پيامبران پيشين مثل حضرت موسى عليه السلام، نيز چنين بودند و ترسشان شخصى و از خودشان نبود بلكه از اين نگران بودند كه نكند طرفداران حق سست شوند و نادان‌ها غلبه كنند.

و اين براى اين جهت است كه هر كس اطمينان به آب سرد و گوارا دارد هيچ وقت تشنه نمى‌شود.

«بنا اهديتم فى الظّلماء و تَسَنَّمتُم ذَروَةَ العَلياءِ و بنا انفجرتم عن السّرار.» (بوسيلۀ ما هدايت شديد و از تاريكى در آمديد و به مقام بلند رسيديد و از تايكى داخل روشنايى شديد).

در اين خطبه حضرت على عليه السلام بعد از جنگ جمل و كشته شدن طلحه و زبير، خطاب به كسانى كه كشته شدند و كسانى كه باقى ماندند، مى‌فرمايد: (شما به وسيله ما اهل بيت هدايت و رهبرى شديد و از تاريك‌هاى كفر و جهل و ضلالت در آمديد و بر قلّۀ بلند سوار شديد)