شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٠ - فرق رسول و نبى

بسم الله الرحمن الرحيم

درس چهارم:

شهادت به بندگى و رسالت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم

حضرت على عليه السلام بعد از حمد و ثنا و شهادت به يگانگى خداوند سبحان مى‌فرمايد:

«و اشهد اَنَّ محمداً عبده و رسوله» گواهى مى‌دهم محمد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستاده خداست.

شرط تحقق توحيد در جامعه و عملى شدن آن اقرار به رسالت و نبوت پيامبران مى‌باشد زيرا طى كردن مراحل توحيد و پيمودن راه يكتاپرستى احتياج به رسول و راهنما دارد و كسى كه نبوت را پذيرفت واجبات را هم مى‌پذيرد و محرمات را ترك مى‌كند. حضرت على عليه السلام در وصيت نامه خود بعد از ضربت خوردن و قبل از شهادت از توحيد و نبوت به عنوان دو عمود و چراغ ياد مى‌كند و به امام حسن و حسين عليهما السلام مى‌فرمايد: اين دو ستون را بپا بداريد و اين دو چراغ را هميشه روشن كنيد.[١]

فرق رسول و نبى

پيامبران الهى از آن جهت كه از طرف خداوند به آنها نبأ (خبر) مى‌رساند به آنها نبى گفته شده يعنى خبر دارنده و خبر آورنده. نبىّ به قول نحوييّن صفت مشبهه است كه دلالت مى‌كند بر كارى يا چيزى در فاعل به نحو ثبوت و دوام و نبىّ در اصل نبأ بوده كه ياء نسبت به آن اضافه شده و همزه تبديل به ياء شده و در ياءِ نسبت ادغام گرديده است.

و رسول نيز صفت مشبهه است به معنى فرستاده و به پيامبرى كه از طرف خداوند

[١]. نهج البلاغه صبحى صالح، نامه ٢٣.