مى‌فرمايد: (فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ‌)؛ كسانى كه ميزان اعمال حسنه شان سنگين وزن باشد، رستگارند، (وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ اَلَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ‌)؛[١]و كسانى كه ميزان اعمال صالحه آنها سبك باشد اينان كسانى هستند كه ضرر نمودند از آن جهت كه نسبت به علايم و معجزات ما ستم مى‌ورزند. و در ابتداى سوره اعراف مى‌فرمايد: (وَ اَلْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ اَلْحَقُّ‌)؛[٢]سنجش در آن روز حق است. يك احتمال در آيه اين است كه سنجيدن و محاسبه اعمال در روز قيامت حق است يعنى واقعيت دارد و احتمال دوم اين است كه ميزان و معيار و ترازوى سنجشِ اعمال، نفسِ حق مى‌باشد، همانطور كه در دنيا هر چيزى را با يك واحدِ مقياس مى‌سنجند مثلاً وزن اشيا را با سنگ يك كيلويى مى‌سنجند و پارچه و طول و عرض اشيا را با متر و هوا را با دماسنج و گرما را با ميزان الحرارة مى‌سنجند، اعمال نيك و بد هم واحد سنجش دارند و با حق و باطل سنجيده مى‌شوند.

از امام صادق عليه السلام در تفسير آيۀ (وَ نَضَعُ اَلْمَوازِينَ اَلْقِسْطَ)[٣] فرمودند: «و الموازين الانبياء و الاَوصياء و مِن الخلق مَن يَدخل الجَنَّة بغير حسابٍ‌[٤]؛ ترازوهاى سنجش اعمال، انبيا و جانشينان آنان هستند و از مردم كسانى هستند كه بدون حساب وارد بهشت مى‌شوند و در روايتى ديگر آمده: «اِنَّ امير المؤمنين و الاَئِمة من ذُريّتِه هُمُ المَوازين[٥]؛ على عليه السلام و ائمه معصومين، ميزان‌هاى محاسبه و سنجش اعمال‌اند».

نقل مى‌كنند از امام صادق عليه السلام پرسيدند: «ما مَعنىَ المِيزان قالَ العدل؛ معنى و حقيقت ميزان چيست‌؟ فرمودند عدل».

همه اين معانى كه ائمه عليهم السلام فرموده‌اند و احتمالاتى كه در معنى ميزان، ذكر شد قابل قبول و توجيه مى‌باشد زيرا شخصيت‌هاى نمونه جهان مجسمه عدل و حق

[١]. مؤمنون (٢٣)، ١٠٢ و ١٠٣.

[٢]. اعراف (٧)، ٨.

[٣]. انبياء (٢١)، ٤٧.

[٤]. بحار الانوار طبع جديد، ج ٧، ص ٢٥٢.

[٥]. همان، ص ٢٥١.