شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٤٣ - عقوبت گناه اجتماعى

اگر مطالب غلط و يا برداشت‌هاى بى اساس را به اسم دين ترويج كنند، گناهش مضاعف است و كسانى هم كه از افكار و انديشه‌هاى غلط آنها پيروى كنند، به نابودى اسلام كمك كرده‌اند.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمايد: «مَن انّى ذا بدعةٍ فعظّمه فانّما يسعى فى هدمِ الاسلام»[١]

هر كس سراغ بدعت گذار برود و او را تعظيم و احترام نمايد، بى گمان در نابودى اسلام كوشش مى‌كند).

عقوبت گناه اجتماعى

«رهنٌ بخيئطته» (چنين فرد بدعت گذار و ناآگاه از احكام و دستورات اسلام، در گرو خطاهاى خود مى‌باشد)

اين جمله دو احتمال دارد:

١. تأكيد باشد براى جملۀ قبل؛ يعنى بار گناهان پيروانش را حمل كرده و در گروه آنها مى‌باشد.

٢. اين جمله مربوط باشد به فرد گمراه كننده، يعنى بار گناهان پيروانش را به دوش گرفته و در گرو خطا و اشتباه خودش نيز هست.

بايد توجّه داشت: گناه فردى، عقوبتش از گناه اجتماعى، كمتر است و كسانى كه به نحوى با مردم و ادارۀ جامعه سر و كار دارند و صاحب قلم و انديشه مى‌باشند، خدمتشان چندين برابر پاداش دارد و خداى ناكرده انحراف و القاء مطالب خلاف از آنان سبب مى‌شود ديگران به اشتباه و يا انحراف بيفتند و طبيعى است كه دو عذاب دارند. يكى براى گمراهى خودشان و ديگرى براى گمراه كردن ديگران.

و اين مطلب اساسى و مهم را بايد توجه داشت كه اگر فرهنگ و عقايد دينى و

[١]. اصول كافى، ج ١، باب البدع و الرّاى، ص ٥٤، حديث ٣.