شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٢٧ - جنگ تا رفع فتنه و قيام مهدى (عجّل اللّه تعالى فرجه)

مسلمانان هم به جنگ آنها نروند، به جنگ آنان مى‌آيند.

كسى كه كافر است هر چه او را با دليل و منطق و اخلاقِ خوش به اسلام دعوت كنند نمى‌پذيرد و ما هرچند با او كارى نداريم ولى او با ما كار دارد و شخصى است كه خون مسلمان را حلال مى‌داند و اگر بتواند به زور هم متوسل مى‌شود تا مسلمانان از دين اسلام دست بردارند.

اينجاست كه جنگ و قتال پيش مى‌آيد و جنگ با اينهاست، نه اينكه بخواهيم با زور و جبر افراد را مسلمان كنيم، جهاد براى اين است كه دشمنِ بالقوه كه در كمين آسيب رسانى است بالفعل نشود، و فتنۀ او ريشه كن شود. اين ملاك جنگ است كه خداوند در قرآن مى‌فرمايد: (وَ قاتِلُوهُمْ حَتّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ اَلدِّينُ كُلُّهُ لِلّهِ فَإِنِ اِنْتَهَوْا فَإِنَّ اَللّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ)؛[١]با كافران جنگ كنيد تا فتنه و فساد از روى زمين برطرف شود و تمامىِ دين از آنِ خدا شود، پس اگر از جنگ باز ايستادند خداوند به آنچه انجام مى‌دهند بيناست. از اين آيه استفاده مى‌شود چون جنگ با مشركان براى برقرارى آيين خداپرستى است بايد قبل از شروع به جنگ، مشركان را به دينِ حق دعوت كنند و اگر پذيرفتند جنگ نكنند.

جنگ تا رفع فتنه و قيام مهدى

(عجّل اللّه تعالى فرجه)

از آيات قرآن بدست مى‌آيد، فتنه كار كفّار و مشركينى است كه مسلمانان را به جبر و زور و شكنجه مى‌خواستند از دين اسلام بازدارند.

در تفاسير اهل سنت و شيعه از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمودند: «تأويل و تفسير نهايى اين آيه [٣٩، انفال]، هنوز فرا نرسيده است و هنگامى كه قائم ما قيام كند كسانى كه زمان او را درك كنند، تأويل اين آيه را خواهند ديد. به خدا س وگند در آن موقع، دين محمد صلى الله عليه و آله و سلم به تمامى نقاطى كه شب پوشش آرام بخش خود را بر آن

[١]. انفال (٨)، ٣٩.