شرح و تفسیر چهل خطبه نهج البلاغة - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٦ - نور حقيقت بين

صِدْقٍ وَ اِجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً)؛[١]اى پيامبر بگو پرودگارا مرا [هرجا روم چه مكه و چه مدينه چه قبر و چه محشر و بر هر كارى وارد شوم و از آن دست بكشم] با قدمى صادقانه داخل و با قدمى صادقانه بيرون ببر و به من از جانب خود بصيرت، حجت روشنى كه همواره ياريم كند، عطا فرما.

اينها مراتب صدق بود كه ذكر شد و صدقِ مطلق و كامل، قرين و نزديك به مقام عصمت است يعنى اگر يك نفر نيّت او صادق باشد يعنى ريا و شكر و غل و غش و حسد و كينه در قلبش نداشته باشد و گفتار او هم صادقانه باشد و دروغ در كار او نباشد و عزيمت او هم صادق باشد و تصميمش در كارهاى خير اين باشد كه با هر مشكلى روبرو شد باز هم عزم و اراده‌اش باقى باشد و ديگر اينكه هر چه ظاهر او نشان داد باطن او هم همان را ارائه كند، در اين موقع چنين شخصى بر تمام جهاتِ صدق دست يافته و صادق به تمام معنى و انسان كامل است و مى‌شود صادِق معصوم كه مصون از هر دروغ و دورويى و ريا و تزوير و سستى است و طورى مى‌شود كه به واسطۀ صداقتش، مقام پيشوايى پيدا مى‌كند و مقتداى ديگران قرار مى‌گيرد.

خداوند در قرآن مى‌فرمايد: (يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اِتَّقُوا اَللّهَ وَ كُونُوا مَعَ اَلصّادِقِينَ‌)؛ اى اهل ايمان تقوى پيشه كنيد و با راست‌گويان و درست كرداران باشيد.

«صادقين» جمع صادق است كه تفسير شده به ائمۀ معصومين عليهم السلام از جهت اينكه صادقِ مطلق هستند و از هر جهت صدق و راستى دارند و جا دارد مردم با آنها باشند و در زندگى فردى و اجتماعى و سياسى و اخلاقى آنان را الگوى خود قرار دهند.

نور حقيقت بين

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد: صدق نيّت و نيّت خالص مرا به شما، بينا كرده و مى‌دانم در دل شما چه مى‌گذرد و چه روحيّاتى داريد و اين صدق نيّت سبب مى‌شود

[١]. اسراء (١٧)، ٨٠.