مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠٧ - یادداشتهای مقاله توحید

٢. وجه مشترکی که این بعد با سایر ابعاد دارد این است که جزئی از اجزاء جهان ما یعنی وجود جزئی و محدود به اصطلاح عرفا نیست بلکه احاطه و کلیت دارد و هیچ چیزی از آن خالی نیست:

فاینما تولّوا فثمّ وجه اللّه [١].

لیس عن الأشیاء بخارج.

و هو معکم اینما کنتم [٢].

و نحن اقرب الیه من حبل الورید [٣].

انّ اللّه یحول بین المرء و قلبه [٤].

و هو اللّه فی السّموات [٥].

و لکلّ وجهة هو مولّیها [٦].

٣. وقتی که این حقیقت را به این نحوه برای خود طرح کنیم عجالتا به چند نتیجه نقد و فوری میرسیم:

الف. همینکه دانستیم ما در پی جستجوی صفحه دیگر برای جهان غیر از صفحه مکان و صفحه زمان میباشیم پس فرق نمیکند که صفحه مکان محدود باشد یا نامحدود، و همچنین صفحه زمان محدود باشد یا نامحدود؛ زیرا ما او را در صفحه مکان و زمان جستجو نمیکنیم، در جستجوی چیزی در صفحه زمان و مکان نیستیم بلکه در جستجوی صفحهای غیر از صفحه زمان و مکان هستیم و چقدر فرق است بین اینها. محدود بودن صفحه مکان و اینکه آیا جهان از لحاظ وسعت مکانی محدود است یا نامحدود تأثیری ندارد زیرا سخن در صفحه دیگری برای جهان است نه در اینکه دیوار به دیوار طبیعت ماوراء طبیعت وجود دارد. یادم هست که یک وقتی در روزنامه خواندم یک نفر گفته بود: نزدیکترین مردم به خدا «گاگارین» است زیرا او آنقدر به طرف خدا رفت و نزدیک شد که احدی نرفته بود یعنی او به مرز بین طبیعت و ماوراء طبیعت