مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧٢ - اشکال

اینها تازه در نهایت امر رسیدهاند به حرفی که الهیون میگفتند. الهیون که برای انسان اصالت قائل بودهاند از اول مگر نمیگفتند «رهبری از بالا» یعنی انسانهایی که این ایدئولوژی را، هم خوب درک میکنند و هم خوب عمل میکنند اینها صلاحیت دارند که از بالا جامعه را هدایت کنند. بعد هم این حرف که «تاریخ به عقب برنمیگردد» چه دردی را دوا میکند و این که جواب یک امر عینی نمیشود. مخالفین کمونیزم دارند میگویند: جامعه شوروی به سرمایهداری رسیده است با تمام خصلتهای سرمایهداری. سرمایه را وسیله اختناق ملتها قرار دادهاند. مثلًا به مصر قرض میدهند و بعد میلیونها از او نزول میگیرند، و اینها هم ناسیونالیست نیستند تا کسی بتواند بگوید برای ملت خودش خصلت سرمایهداری ندارد و سرمایهداریاش در معامله با دیگران است. به ادعای خودشان تمام ملتها یکی هستند و جامعه انسانی در حکم یک جامعه واحد است و به اصطلاح انترناسیونالیست هستند. با تمام این حرفها دارند ربا میگیرند با اینکه جناب مارکس میگوید ربا دزدی است و جز کار هیچ چیزی ایجاد ارزش نمیکند؛ سرمایه حتی به صورت صنعتش هم ایجاد ارزش نمیکند (حرفی که از قدیم ارسطو گفته بود که پول عقیم است و نمیزاید). اگر ربا دزدی است چه فرق میکند فردی از فردی بدزدد یا ملتی از ملتی؟

حالا میرسیم به قسمت آخر حرف مجادل که گفته بود: گیرم که رسیدن انسان به کمال مطلق ناممکن باشد. مدعی میگوید: پس شما تأیید میکنید که رسیدن انسان به کمال، ناممکن است. مجادل جواب میدهد:

«کمال مطلق هرگز واقعیت پیدا نمیکند. همه چیز در زندگانی انسان نسبی است. آنچه به زندگانی انسان معنی و ارزش میبخشد واقعیت تکامل است نه آرزوی رسیدن به کمال. یکی از فیلسوفان نامدار میگوید: انسان در تکامل است بدون

در مجلهای که کمونیستها در سالهای بین ٢١- ٢٨ منتشر میکردند به نام «انترناسیونالیسم» و خیلی مجله عمیقی هم بود، یک بخش اخلاقی هم داشت. در باب اخلاق هیچ معیاری اینها به دست نمیدهند، میگویند اخلاق آن چیزی است که به تکامل اجتماع کمک کند و خدمت به تکامل اجتماع به این است که به انقلاب کمک کند. هرچه که به انقلاب کمک کند اخلاق است و هرچه که انقلاب را به تأخیر بیندازد ضد اخلاق است.

(*) اشاره به سازمان منافقین.