را در كف كفايت صاحب دولتى گذاشته،كه شب و روز با ديده محبّت بيدار نگاهبان اوضاع روزگار بوده و نگذارد كه دست تعدّى«جور كيشان»،گونه احوال درويشان را به ناخن ستم خراشد.و زور بازوى زبر دستى اهل فساد،به تيشه بيداد نخل مراد زيردستان را درهم تراشد.

پس سلاطين عدالت شعار،و«خواقين معدلت اثار» [١] از جانب حضرت مالك الملك براى رفع ستم و پاسبانى عرض و مال اهل عالم،معيّن گشته،از كافّه خلايق ممتاز،و از اين جهت به شرف خطاب«ظلّ اللّهى»سر افراز گرديده‌اند،تا امر معاش و معاد زمره عباد در انتظام،و سلسله حياتشان را قوام بوده باشد.

و از اين جهت در آيات بسيار و اخبار بى‌شمار،امر به عدل و داد و مدح و ترغيب بر آن شده،چنان كه حضرت پروردگار-جلّ شأنه-مى‌فرمايد:

إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسٰانِ يعنى:«به درستى كه:پروردگار،امر مى‌كند به عدالت و نيكوئى با يكديگر كردن. [٢]

و ديگر مى‌فرمايد: إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمٰانٰاتِ إِلىٰ أَهْلِهٰا وَ إِذٰا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النّٰاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ يعنى:«به درستى كه:خدا امر مى‌فرمايد شما را كه:امانتهاى مردم را به صاحبانش رد نمائيد.و چون در ميان مردم حكم كنيد به عدل و راستى حكم نماييد». [٣]

و از حضرت فخر كاينات،مروى است كه:«عدالت كردن در يك ساعت بهتر است از عبادت هفتاد سال،كه جميع روزهاى آن را روزه بدارد.و همه شبهاى آن را به عبادت و طاعت احيا نمايد». [٤]

و نيز آن حضرت فرموده كه:«هر صاحب تسلّطى داخل صبح شود و قصد ظلم با احدى نداشته باشد حق-تعالى-جميع گناهان او را مى‌آمرزد». [٥]

و از حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-مروى است كه:«هيچ ثوابى نزد خداى -تعالى-عظيم‌تر نيست از ثواب سلطانى كه به صفت عدل موصوف،و مردى كه شيوه او نيكوئى و معروف باشد».

و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«عدالت در كام

[١] پادشاهان با نشانه‌هاى دادگرى.

[٢] نحل،(سورۀ ١٦)،آيۀ ٩٠.

[٣] نساء،(سورۀ ٤)،آيه ٥٧.

[٤] بحار الأنوار،ج ٧٥،ص ٣٥٢،ح ٦١.

[٥] كافى،ج ٢،ص ٣٣٢،ح ٨.