معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٤٠٨ - فضيلت سخاوت

چنان كه حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-فرمود كه:«من جاد ساد»يعنى:«هر كه جود ورزيد بزرگ گرديد». [١]

فريدون فرّخ فرشته نبود ز مشك و ز عنبر سرشته نبود
به داد و دهش يافت آن نيكوئى تو دادودهش كن فريدون توئى
از حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«سخاوت درختى است از درختهاى بهشت،كه شاخهاى خود را بر زمين آويخته است.پس هر كه يكى از آن شاخها را بگيرد،او را به بهشت مى‌كشد». [٢]

و فرمود كه:«سخى به خدا نزديك،و به دلهاى مردم نزديك،و به بهشت نزديك،و از آتش جهنم دور است». [٣]

و فرمود كه:«خداوند عالم،مباهات مى‌كند ملائكه را به كسى كه اطعام مردمان كند». [٤]

و فرمود:«خدا را بندگانى چند است كه نعمت خود را مخصوص ايشان مى‌گرداند، تا نفع به بندگان خدا رسانند.پس هر كدام از ايشان كه بخل نمايند در اين منافع،خدا نعمت را از او به ديگرى نقل مى‌كند». [٥]

تو با خلق نيكى كن اى نيكبخت كه فردا نگيرد خدا بر تو سخت
و فرمود كه:«بهشت خانه اهل سخاوت است». [٦]

و فرمود:«جوان سخى گناهكار،در نزد خدا محبوب‌تر است از پير عابد بخيل». [٧]

و از آن حضرت مروى است كه:«سخى را اهل آسمان‌ها دوست مى‌دارند.و اهل زمينها دوست دارند.و طينت او از خاك پاك سرشته شده.و آب چشم او از آب كوثر خلق شده.و بخيل را اهل آسمان‌ها و زمينها دشمن دارند.و خلقت او از خاك كثيف چرك آلود خلق شده.و آب چشم او از آب«عوسج» [٨]مخلوق شده». [٩]

«جمعى از اهل يمن بر حضرت فخر ذو المنن وارد شدند و در ميان ايشان مردى بود كه بسيار سخن آور و حرّاف،و در گفتگو از همه عظيم‌تر،و مبالغه او در مباحثه با