«ستّار»است.و از شدّت اهتمام الهى در ستر بديهاى بندگان،ثبوت بدترين فواحش را كه زنا باشد،به نوعى مقرر فرموده كه بسيار كم اتفاق مى‌افتد كه ثابت شود،زيرا قرار داد در اثبات آن،بر شهادت چهار نفر شاهد عادل نهاد،كه مشاهده آن عمل را چون ميل در سرمه‌دان كرده باشند.

پس،اى برادر!پروردگار عالم را بنگر كه چگونه پرده افكنده است بر امر گناهكاران از بندگان خود در دنيا،و راه ظهور آن را بسته و به فضيحت عاصيان راضى نگشته.بلكه هر روزى چندين معصيت از تو سر مى‌زند،و خداوند عالم همه را مى‌بيند و مى‌داند و پرده از آن بر نمى‌دارد.

كس نمى‌داند ز تو جز اندكى از هزاران جرم و بد فعلى يكى
نيك مى‌دانى تو و ستار تو جرمها و زشتى كردار تو
هر چه كردى جمله ناكرده گرفت طاعت ناكرده آورده گرفت
پس،هشيار باش و زبان به عيب ديگران مگشاى.و چنين ندانى كه:پرده پوشى پروردگار ستار،همين در دار دنياست،و در عرصه عقبى پرده از روى كار برخواهد داشت.زنهار،زنهار.

چون برآيد از بدان نيكى و از نيكان بدى

در احاديث وارد شده است كه:«هرگاه خداى-تعالى-سرّ بنده را در دنيا بپوشاند، كرم او از آن بالاتر است كه در آخرت ظاهر گرداند.و اگر در دنيا پرده از آن براندازد، از آن كريم‌تر است كه دوباره در آخرت آن را ظاهر نمايد». [١]

و نيز وارد شده است كه:«در روز قيامت بنده‌اى را بياورند كه گريان باشد.خطاب رسد كه:چرا مى‌گريى؟عرض كند:گريه مى‌كنم بر آنچه در اين روز از عيوب من در نزد آدميان و فرشتگان ظاهر خواهد شد.خداوند عالم مى‌فرمايد كه:اى بنده من!تو را در دنيا رسوا نكردم،و حال آنكه تو مشغول معصيت من بودى و مى‌خنديدى،چگونه امروز تو را رسوا مى‌كنم،و حال اينكه معصيت نمى‌كنى و گريانى». [٢]

مروى است كه:«در فرداى محشر جناب پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-از داور اكبر مسئلت مى‌نمايد كه:محاسبه امت او را در حضور فرشتگان و پيغمبران و ساير امّتان نكند،تا عيوب آنها بر ايشان ظاهر گردد،بلكه به حساب ايشان چنان برس كه بجز تو و من،ديگر كسى بر آن مطلع نگردد.خطاب الهى رسد كه:اى حبيب من!من به بندگان خود از تو مهربانترم،چون تو روا ندارى كه عيوب ايشان نزد غير تو ظاهر شود،من روا

[١] جامع السعادات،ج ٢،ص ٢٧١.

[٢] جامع السعادات،ج ٢،ص ٢٧٢.