معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٢٥٠ - غلظت و درشتى در گفتار و كردار

هيچ مخلوقى از آن نيكوتر نيست». [١]

و فرمودند كه:«رفق و نرمى را به هيچ جا نگذاردند مگر آنكه زينت داد.و از هيچ جا بر نداشتند مگر اينكه آن را معيوب كرد». [٢]

و نيز فرمودند كه:«خدا مهربان و صاحب رفق است و دوست دارد كسى را كه چنين باشد.و آنچه با رفق،به آدمى مى‌دهند با عنف و درشتى نمى‌دهند». [٣]

و باز از آن بزرگوار مروى است كه:«رفق و مهربانى مبارك و ميمون،و درشتى شوم است». [٤]

و در روايتى ديگر است كه:«هر كه رفق داشته باشد به هر چه اراده داشته باشد مى‌رسد». [٥]

و نيز از آن حضرت مروى است كه:«خدا هر خانواده‌اى را كه دوست بدارد،رفق و هموارى به ايشان عطا مى‌فرمايد». [٦]

و نيز از آن جناب مروى است كه:«هر كه را رفق و نرمى دادند خير دنيا و آخرت را به او دادند و هر كه را از رفق محروم ساختند او را از خير دنيا و آخرت محروم كردند». [٧]

و فرمودند كه:«آيا مى‌دانيد كه كيست كه آتش جهنم بر او حرام است؟هر نرم آسان به دلها نزديك». [٨]

امام كاظم-عليه السّلام-فرمودند كه:«نصف عيش و زندگانى آدمى رفق و نرمى است». [٩]

و به تجربه رسيده و مكرر ملاحظه شده امورى كه با رفق و مدارا ساخته مى‌شود هرگز با خشونت و درشتى به انجام نمى‌رسد.و هر پادشاهى كه به لشكر و رعيت خود مهربان و نرم و هموار است امر مملكت او منتظم،و سلطنت او دوام مى‌نمايد.و هر كدام درشتخوى و غليظ القلب هستند امرش مختل مى‌گردد و مردم از دور او پراكنده مى‌شوند،و به اندك وقتى ملك و دولتش بر باد مى‌رود.و همچنين ساير طبقات مردم از