معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٢٤٥ - نقش قوّه خياليّه و واهمه و عاقله

هم مى‌رسد.و حلم به تحلّم،كه كظم غيظ باشد». [١]

و خداوند عظيم در كتاب كريم خود مدح فرموده است كسانى را كه:خشم خود را فرو مى‌برند». [٢]

و اخبار در شرافت و بسيارى اجر و ثواب آن بى‌نهايت است. [٣]

از جناب پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«هر كه خشم خود را فرو برد در جائى كه هر گاه خواهد تواند خشم گيرد خدا در روز قيامت دل او را از خشنودى و رضا مملوّ خواهد ساخت». [٤]

و آن حضرت فرمودند كه:«هيچ بنده‌اى جرعه‌اى نياشاميد كه اجر آن بيشتر باشد از جرعه غيظى كه از براى خدا فرو برد». [٥]

و حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-فرمودند كه:«هيچ بنده‌اى خشم خود را فرو نبرد مگر اينكه خدا در دنيا و آخرت عزت او را زياد مى‌كند». [٦]

و مروى است كه:«صبر كن بر دشمنان نعمت خود،به درستى كه كسى كه:در حق تو معصيت خدا را كند هيچ مكافاتى بالاتر و بهتر از آن نيست كه تو اطاعت خدا را در حق او كنى». [٧]

در صدد انتقام بودن و مذمت آن

صفت دهم در صدد انتقام بودن است.و مذمت آن يعنى كسى كه بدى با او كند او نيز در صدد بدى كردن به مثل آنچه او كرده است يا بالاتر بر آيد،اگر چه شرعا حرام باشد، مانند:مكافات غيبت به غيبت،و فحش به فحش،و بهتان به بهتان.و همچنين غير اين‌ها از افعال محرمه.و شكى در حرمت آن نيست.

رسول خدا فرمودند كه:«اگر مردى تورا سرزنش كند به عيبى كه در تو هست،تو سرزنش مكن او را به آنچه در اوست». [٨]

و نيز فرمودند:«دو نفر كه يكديگر را دشنام مى‌دهند دو شيطان‌اند كه همديگر را