زحمت بینداز؛ و این برای بعضیها مشکل بوده که «اذا فرغت» باز دو مرتبه «فانصب» باز خودت را به رنج و زحمت بیانداز. نه، این توجیه صحیح دارد؛ و خلاصه اینکه از بیکاری و مشکل در جلو نبودن جز رکود و جمود و مردگی چیزی پیدا نمیشود.

دیالکتیک که مبارزه و جنگ اضداد را مادر همه چیز میداند، قهراً فلسفهای است که در عمل هم انسان را به مبارزه دعوت میکند و مبارزه را یکی از مقدسترین چیزها میشمارد، و ما هم در کتاب قیام و انقلاب مهدی (علیه السلام) جز و اصولی که به عنوان نتیجه دیالکتیک ذکر کردهایم یکی همین اصل قد است مبارزه و جهاد است، و البته این فکر به مسئله جهاد هم خیلی کمک میکند، یعنی یک فکر صد در صد ضد مسیحی است نه ضد اسلامی، چون از نظر اسلام جهاد خودش یکی از ارکان است و مبارزه اساساً در اسلام قداست دارد، و این را خودشان هم درباره اسلام قبول دارند، و مسیحیها که صلح را به طور مطلق بر هر جنگی و مبارزهای ترجیح میدهند، قهراً این فکر مخالف آنهاست.

این جوانها هم بیشتر گرایششان به دیالکتیک و قهراً ماتریالیسم روی همین حساب است که این فلسفه، فلسفه قدرت و فلسفه عمل است؛ جوان هم که اساساً آمادگی برای عمل دارد، یعنی در مرحله اول میخواهد فلسفهای به او پیشنهاد بشود که فلسفه عمل باشد (به علت همان نیروی زیادی که در جوان هست)، بعد برایش توجیه درست میکند. اضافه بر این، اینها مدعی هستند ماتریالیسم دیالکتیک دانش مبارزه است (روی این کلمه خیلی باید دقت کرد) یعنی خود مبارزه اگر علمی داشته باشد که چطور باید مبارزه کرد و راهش چیست و در هر مرحله از مراحل مبارزه چه تاکتیکی باید به کار برد، آن همین دانش دیالکتیک است؛ البته ماتریالیسم دیالکتیک تاریخی دانش مبارزه است یعنی بینش مادی (اقتصادی) دیالکتیک تاریخ.

این مطلب بزرگترین چیزی است که اینها به آن افتخار میکنند و چیزی هم که جوانهای امروز مطالبه میکنند همین است، میگویند شما باید تاریخ و جامعه را طوری برای ما تفسیر کنید که گذشته را تفسیر کند و راه برای آینده هم بگشاید، یعنی درسی باشد که به دست انسان بدهند و بگویند اگر به این درس عمل کنی موفق میشوی. مارکسیسم چنین راهی برای انسان میگشاید و نه تنها گذشته را علمی و خوب تفسیر میکند، بلکه آینده را هم به نحو علمی تفسیر میکند، یعنی جریان آینده را خوب نشان میدهد، مثل یک باغبان که آینده یک بوستان را میتواند پیشبینی کند و