مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨١ - شبهه معدوم مطلق

مجموعه آثار شهید مطهری، جلد ٩، ص٥٨١

پس اینکه میگوییم از معدوم مطلق خبر داده نمیشود، یک قانون کلی استثنا ناپذیر است و قهرا شامل خود این هم میشود. خود همین که میگویید از معدوم مطلق خبر داده نمیشود، یک نوع خبری است از معدوم مطلق به اینکه از او خبر داده نمیشود. پس شما از همان معدوم مطلق خبر دادهاید.

در اینجا این حکم یا صادق است یا کاذب. ممکن است کسی بگوید اصلا ما قبول نداریم که این قضیه صادق باشد که از معدوم مطلق خبر داده نمیشود؛ خیر، از معدوم مطلق خبر داده میشود.

این حرف به حکم برهان محال است. مسلّما چیزی که نه در ذهن موجود باشد و نه در خارج، نمیشود از او خبر داد. و اما اگر بگوییم این قضیه صادق است که از معدوم مطلق خبر داده نمیشود، پس باید این یک خبر هم از او داده نشود و حال آنکه با همین قضیه از او خبر داده شده است [١]، پس تناقض لازم میآید چون خود این خبری است که از معدوم مطلق دادهایم [٢].

(١) باید اصلا سکوت کرد.

استاد: اگر ما سکوت کنیم که امکان قضیه از بین نمیرود. اگر ما سکوت کنیم امکان قضیه که هست. با سکوت و حرف نزدن ما قضیه حل نمیشود؛ باز این امکان برای ذهن ما هست که این تناقض را مطرح کند. و بعلاوه سکوت هم نکردهایم. فرض این است که این قضیه را گفتهایم که از معدوم مطلق خبر داده نمیشود. پیدایش این اشکال به گفتن لفظ نیست؛ یک واقعیتی است که انسان درباره معدوم مطلق فکر میکند و این فکر در ذهن انسان وجود دارد که از معدوم مطلق خبر داده نمیشود.

استاد: خبر که هست. بدون شک خبری است از خبرها. با خبرهای دیگر چه فرق میکند؟ مگر شما در باب خبرها چه میخواهید؟ شما یک موضوعی را تصور میکنید و