و اين مضمون، همان است كه على عليه السّلام در نامه خود به فرماندار مصر- مالك اشتر نخعى- مى‌نويسد «انصف اللّه و انصف الناس من نفسك‌ ١٨. و من خاصّة اهلك و من لك هوى فيه من رعيّتك. فانّك الّا تفعل تظلم» «*»

يعنى: اى حكمران! انصاف و عدالت را، سرلوحه برنامه حكومت خود قرار بده، با خدا به انصاف رفتار كن يعنى اوامر الهى را به كار بند و از منهيّات خداى بپرهيز.

درباره مردم نيز انصاف را از دست مده، يعنى نه خود به مردم ستم كن و نه اجازه بده كه خويشان و كسان تو به نام تو به مردم ستم كنند.

سعدى از زبان خسرو، پادشاه ساسانى، در حال احتضار و آن‌گاه كه مى‌خواهد به خواب ابدى فرو رود و يك سلسله اندرز به شيرويه فرزند خود مى‌گويد: چنين گفته است:

«شنيدم كه خسرو به شيرويه گفت‌

در آن دم كه چشمش ز ديدن بخفت‌

بر آن باش تا هرچه نيّت كنى‌

نظر در صلاح رعيت كنى»