درباره اين آيه آنچه گفته شده، نظر قاضى عبد الجبار بود ولى شيخ طوسى، متوفّى به سال ٤٦٠ هجرى در تفسير التبيان، يكى از چهار قولى كه در باب نزول اين آيه گفته، اينست كه خداى بزرگ پيامبر اكرم (ص) را مأمور كرد كه على عليه السّلام را به خلافت برگزيند، ليكن پيامبر از اختلاف اصحاب بيم داشت، اين بود كه آيه مزبور نازل شد. متن گفته شيخ طوسى چنين است‌ ٢٥:

«الرابع- قال ابو جعفر و ابو عبد اللّه عليهما السّلام إنّ اللّه تعالى أوحى الى النّبى «عليه السّلام» أن يستخلف عليّا كان يخاف أن يشق ذلك على جماعة من اصحابه، فأنزل اللّه تعالى هذه الآية تشجيعا على القيام بما أمره بأدائه». و شيخ طبرسى از اكابر مفسّران قرن ششم هجرى نيز در تفسير مجمع البيان، نوشته است: خداى بزرگ به پيامبر اكرم، وحى كرد كه على را جانشين خود گرداند، پيامبر بيم داشت كه اين انتصاب بر گروهى گران آيد، لذا اين آيه نازل شد تا پيامبر بر اين كار، تشجيع شود. سخن شيخ طبرسى چنين است:

«... و قد اشتهرت الروايات عن ابى جعفر و ابى عبد اللّه عليهما السّلام إنّ اللّه أوحى الى نبيّه «ص» أن يستخلف عليّا (ع) فكان يخاف أن يشّق ذلك على جماعة من اصحابه فأنزل اللّه تعالى هذه الآية تشجيعا له على القيام بما امره اللّه بأدائه ...» ٢٦.

شيخ محمد عبده در جلد ششم ص ٤٦٣ تفسير المنار، ضمن اينكه اقوال گوناگونى درباره آيه مورد بحث ذكر كرده، افزوده است كه:

«... و روى ابن أبى حاتم و ابن مردويه و ابن عساكر عن ابى سعيد الخدرى انّها نزلت يوم غدير خم فى على بن ابى طالب».

و نيز فرموده است كه شيعه از قول امام محمد باقر روايت كرده كه اين آيه، نصّ صريح است بر خلافت على پس از پيامبر «ص» ٢٧.

و نيز شيخ محمد عبده، حديث «من كنت مولاه فعلّى مولاه ...» را از قول احمد در مسندش و ترمذى و نسائى و ديگران نقل كرده ولى در توجيه و تبيين حديث و شأن صدور حديث مطالب و چيزهاى ديگرى نيز، نوشته است‌ ٢٨.

سخن باارزش شيخ محمد عبده اينست كه گفته: دراين‌باره سخن بسيار است و هريك از فريقين در اين باب، چيزى گفته‌اند و من نمى‌خواهم ميان اين گفته‌ها، يكى‌