اصولا مؤلّف كتاب «غصن البان» بيشتر اين نامگذاريها را از مخترعات آزاد شاعر- رحمه اللّه تعالى- دانسته و مثلا گفته است‌ ٣٠: صنعت متلوّن را، آزاد شاعر، ابو قلمون، دانسته كه در لغت به معناى جامه رومى رنگارنگ است. صنعت متلوّن آنست كه لفظى ميان دو زبان و يا بيشتر، مشترك باشد. مولّف كتاب، افزوده است كه امير خسرو دهلوى، متوفى به سال ٧٢٥ هجرى، از اين نوع صنعت در كتاب «اعجاز خسروى» فراوان ذكر كرده است‌ ٣١.

مولّف كتاب «غصن البان» از كتاب «حدائق السحر» رشيد وطواط نيز متأثر است و گاه در برخى از موضوعات از رشيد وطواط اسم مى‌برد، مثلا در بحث از صنعت «تدارك» مى‌گويد ٣٢ كه اين نوع صنعت را، رشيد وطواط در «حدائق السحر» ذكر كرده است‌ «*».

و اين صنعت چنانست كه شاعر در آغاز، كلامى مى‌گويد كه شنونده از آن كلام، تصوّر هجو مى‌كند ولى چون بقيّه كلام را بشنود، مدح بودن آن‌را استنباط كند، مثل شعر ادبى مقاتل براى داعى علوى در روز مهرجان:

«لا تقل بشرى و لكن بشريان‌

غرّة الداعى و يوم المهرجان»