درباره ابن طباطبا نقل مى‌كند و او را شاعر مفلق و عالم محقق مى‌داند، سال فوتش را ٣٢٢ ه و در همان شهر اصفهان مى‌داند ٤ ولى همين صلاح الدين صفدى در جزء اول كتاب الوافى بالوفيات به جز ابن طباطباى مورد بحث ما، ابن طباطبائى كه خطيب است و شاعر و در روزگار مأمون عباسى در كوفه، خروج كرده و نامش محمد بن ابراهيم بن اسماعيل بن ابراهيم معروف به طباطبا پسر حسن بن حسن بن على بن ابيطالب رضى اللّه عنه است، اسم مى‌برد ٥ و نويسنده كتاب الأعلام نيز از ابن طباطبايى كه در سال ١٩٩ ه فوت شده و نامش محمد و از نوادگان حسن مثنى فرزند حضرت على بن ابيطالب است و از ائمه زيديه كه در مدينه مى‌زيسته و در سال ١٩٦ هجرى كه ميان امين و مأمون جنگ بوده به عزم حج به مكه مى‌آيد و مردم به او رو مى‌آوردند و از شجاعان روزگار به‌شمار مى‌آمده و ٢٦ سال زيسته، اسم مى‌برد ٦ خلاصه اينكه ابن طباطبا خواه در اصفهان پا بعرصه وجود گذاشته باشد و خواه اهل اصفهان نباشد و بعدها به شهر اصفهان وارد شده باشد بايد گفت كه: وى در محلى پرورش يافته كه در آن روزگاران مركز دانش بوده و سمعانى متوفى به سال ٥٦٢ ه. در الأنساب مى‌گويد:

«خرج منها جماعة من العلماء فى كل فن قديما و حديثا» ٧ ياقوت هم در معجم البلدان درباره اصفهان مى‌گويد:

«و قد خرج من اصبهان من العلماء و الأئمة فى كل فن ما لم يخرج من مدينة من المدن» ٨ ولى برخلاف همه، حاجى خليفه در كتاب كشف الظنون نام ابن طباطبا نويسنده كتاب عيار الشعر را احمد پسر محمد بن ابراهيم علوى، مى‌داند كه در مصر، نقابت داشته و در سال ٣٤٥ ه. فوت شده است‌ ٩.

مقام و مرتبه شعرى ابن طباطبا:

ياقوت، ابن طباطبا را شاعر مفلق و عالم محقق و انسانى تيزهوش و خوش قريحه مى‌داند و مى‌نويسد كه:

يكى از مصنفات او كتاب عيار الشعر و ديگرى كتاب تهذيب الطبع است كه درباره شعر مى‌باشد و سومى كتاب العروض است كه پيش از او، كسى چنين كتابى‌