ولى رشيد وطواط از نوشتن كتاب در روزگار اتسز فراغت نيافت و او را به دعاى «نوّر اللّه مضجعه» ياد كرد و كتاب در روزگار پسرش- ايل ارسلان بن اتسز- تمام شد.

شادروان، عباس اقبال، در مقدمه‌اى كه بر كتاب «حدائق السحر» نوشته در (ص. سا) گفته است كه به علت تسلط رشيد الدين بر ادب و لغت و نظم و نثر عربى و فارسى تأليف چنين كتابى، بيش از دو سه هفته وقت او را نگرفته است و نيز مرحوم اقبال ادعا كرده است كه «... قريب به يقين است كه تقليد، از كتاب عربى يا فارسى نيست» ولى مى‌توان گفت كه چنين نيست؛ زيرا علاوه بر اينكه وطواط از كتاب «ترجمان البلاغة استفاده كرده است، از كتاب‌هاى عربى نيز مثل «البديع» ابن معتز و شيوه او بهره برده است و به ديگر كتب ادب عرب توجه داشته و بسيارى از مثال‌ها و تعريف‌هاى آنان را گرفته و در كتاب خود بكار برده است. مثلا در مبحث اشتقاق، وطواط، دو بيت شعر يزيدى را كه درباره اصمعى گفته است مثال آورده و مى‌گويد:

و يزيدى گويد در اصمعى:

و ما انت هل انت الا امرؤ

اذا صح اصلك من باهلة

و للباهلى على خبزه‌

كتاب لآكله آكله‌