در قلمرو بلاغت - علوى مقدم، محمد - الصفحة ٦٧٩
يادداشتها و مشخّصات منابع و مآخذ
[١] - براى آگاهى بيشتر رجوع شود به: حافظ ابو بكر احمد بن على الخطيب البغدادى، متوفّاى ٤٠٣ هجرى، تاريخ بغداد، چاپ ١٣٤٩ ه- ١٩٣١ م در چهارده مجلّد ج ٢ ص ٢٤٦ و ص ٢٤٧ و نيز رجوع شود به: ابو الفلّاح عبد الحىّ بن العماد، شذرات الذهب فى اخبار من ذهب، مكتبة القدسى قاهره، ١٣٥٠ ه ج ٣/ ١٨٢ و ١٨٣ و ١٨٤.
[٢] - ر ك: ابو منصور عبد الملك بن محمد نيشابورى، يتيمة الدهر فى محاسن اهل العصر، دار الكتب العلميّة، بيروت، در چهار مجلّد، الطبعة الاولى ١٩٧٩ م- ١٣٩٩ ه ج ٣ ص ١٣١ تا ١٥١.
[٣] - ر ك: مأخذ پيشين- ج ٣ ص ١٣١.
[٤] - سيّد شريف رضى به سال ٣٥٩ هجرى، در بغداد به دنيا آمده و در روز يكشنبه ششم ماه محرّم سال ٤٠٦ هجرى هم فوت شده است. ر ك: تاريخ بغداد، ج ٢ ص ٢٤٧. نصّ صريح خطيب بغدادى چنين است: «و كانت وفاته يوم الأحد السادس من المحرّم سنة ستّ و اربع مائة، و دفن فى داره بمسجد الانباريين.
[٥] - براى آگاهى بيشتر از تأليفات سيّد شريف رضى رجوع شود به مقدمه حقائق التأويل فى متشابه التنزيل، نوشته عبد الحسين الحلّى، چاپ بيروت از صفحه ٨٨ تا صفحه ٩٢.
[٦] - ر ك: الشريف الرضى، تلخيص البيان فى مجازات القرآن، تحقيق محمد عبد الغنى حسن الطبعة الاولى، قاهره، ١٣٧٤ ه- ١٩٥٥ م افست قم ص ١٣٣ كه در بحث از آيه ٦٤ سوره مائده «وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ ...» كه آنرا استعاره دانسته و در آن، بحث كرده، بحث مفصّل و مشبع را به كتاب الكبير حوالت داده و گفته است:
«و قد أشبعنا الكلام على هذا المعنى فى كتابنا الكبير».
[٧] - ر ك: مأخذ سابق ص ١٢٣ كه در بحث از آيه ٣٩ سوره آل عمران «... مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ ...» آنرا استعاره دانسته و استقصاى كامل مطلب را به كتاب «حقائق التأويل» حوالت داده و نوشته است: «و قد استقصينا الكلام على ذلك فى كتاب حقائق التأويل».
[٨] - ر ك: حقائق التأويل فى متشابه التنزيل ص ٣ و ٤.
[٩] - ر ك: مأخذ پيشين ص ٦.
[١٠] - تلخيص البيان فى مجازات القرآن ص ١٢٢.
[١١] - ر ك: مأخذ پيشين ص ١٢٢.
[١٢] - ر ك: حقائق التأويل فى متشابه التنزيل ص ٨.
[١٣] - ر ك: همان مأخذ و همان صفحه.
[١٤] - براى آگاهى بيشتر رجوع شود به مأخذ پيشين از ص ١٥ تا ص ٣١.
[١٥] - ر ك: مأخذ پيشين از ص ٤٨ تا ص ٥٣.
[١٦] - ر ك: مأخذ سابق ص ٥٧.