تمام اين نامه‌ها به يك شيوه است و براى نمونه، بخشى از نامه پيامبر اكرم، را كه در جواب نامه خالد بن وليد كه اسلام آوردن «بنى الحارث» را گزارش داده بود، نقل مى‌كنيم‌ ٥٤.

«من محمد رسول اللّه الى خالد بن الوليد، سلام عليك، فانى احمد اليك اللّه الذى لا اله الا هو. اما بعد فان كتابك جاءنى مع رسولك، يخبرنى ان بنى الحارث قد اسلموا قبل ان تقاتلهم ... و السّلام عليك و رحمة اللّه و بركاته.»

دسته دوم، نامه‌هائى است كه آغاز آن به عبارت «هذا كتاب» شروع مى‌شود همچون نامه‌اى كه پيامبر اكرم به قبيله همدان در يمن نوشته است، بدين صورت: «هذا كتاب من محمد رسول اللّه ...» ٥٥.

دسته سوم، نامه‌هائى است كه پيامبر اكرم به لفظ «سلّم انت» آغاز كرده است.

همچون نامه پيامبر به «منذر بن ساوى» كه بدين طريق است: «سلم انت، فانى احمد اليك اللّه الذى لا اله الا هو. امّا بعد، فان من صلى صلاتنا و استقبل قبلتنا و اكل ذبيحتنا، فذلك المسلم له ذمّة اللّه و ذمة الرسول فمن احب ذلك من المجوس فانه آمن و من ابى فان عليه الجزية» ٥٦.

قلقشندى، نامه‌هائى را كه پيامبر به غير مسلمانان نوشته نيز طبقه‌بندى كرده است:

دسته نخست، نامه‌هائى است كه همچون نامه‌هاى مسلمانان به صورت «من محمد رسول اللّه الى ...» نوشته، مثل نامه‌هائى كه پيامبر به هرقل- قيصر روم- نوشته است‌ «*» بدين صورت: «من محمد رسول اللّه الى هرقل عظيم الروم، سلام على من اتبع الهدى امّا بعد ...» ٥٧.

نامه‌اى را كه پيامبر، به پادشاه ساسانى نوشته، نيز به همين منوال است: «من محمد رسول اللّه الى كسرى عظيم فارس. سلام على من اتّبع الهدى و آمن باللّه و

(*) قلقشندى، از قول ابو عبيده، نقل مى‌كند كه نامه، بدين صورت بوده است:

«من محمد رسول اللّه الى صاحب الروم، انى ادعوك الى الإسلام، فإن اسلمت فلك ما للمسلمين و عليك ما عليهم، و ان لم تدخل فى الإسلام فأعط الجزية؛ فان اللّه تعالى يقول: قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ ...» براى آگاهى بيشتر رجوع شود به صبح الاعشى جلد ٦، ص ٣٧٧