در قلمرو بلاغت - علوى مقدم، محمد - الصفحة ٥٧٢
[٨٧] - آيه ٤١، سوره عنكبوت.
[٨٨] - ر ك: الموشّح، ص ١٦٢ و ١٦٣.
[٨٩] - همان كتاب، ص ١٨٦ و ١٨٧.
[٩٠] - همان كتاب، ص ١٩٦.
[٩١] - همان كتاب، ص ٢٥٢.
[٩٢] - همان كتاب، ص ٣٦١.
[٩٣] - ر ك: نقد الشعر ٢٤٤ و الموشّح ص ٣٦٢.
[٩٤] - ر ك: الموشّح، ص ٣٦٢ و الصناعتين، ص ٩٦.
[٩٥] - اخلال يعنى شاعر لفظى را كه متمّم معناست، نياورد.
[٩٦] - ر ك: الموشّح، ص ٣٦٣ و الصناعتين ص ١٨٨ و ١٨٩ و ٢٤٦.
[٩٧] - الحشو و هو ان يحشى البيت بلفظ لا يحتاج اليه لاقامة الوزن. ر ك: ٣٦٥ الموشّح.
[١٠٠] - ر ك: الموشّح، ص ٣٦٦ و ٣٦٧. گوينده شعر در كتاب «الموشّح» معلوم نيست لكن قدامة بن جعفر در كتاب «نقد الشعر» گوينده شعر را «كميت» مىداند.
[١٠١] - مرزبانى از ص ٣٨٤ تا ص ٥٤٥ كتاب خود را به بحث از شاعرانى همچون: بشّار بن برد، ابو العتاهيه، ابو نواس، عباس بن احنف، كلثوم بن عمرو العتابى، دعبل بن على الخزاعى، اسحاق بن ابراهيم الموصلى، ابو تمّام الطائى، ابو عباده بحترى، محمود الوراق و ... اختصاص داده است.
[١٠٢] - ر ك: الموشّح ص ٣٨٤.
[١٠٣] - براى اطلاع بيشتر ر ك: الموشّح، ص ٣٩٥ و ٤٠٧.
[١٠٤] - ر ك: الموشّح، ص ٤٠١.
[١٠٥] - فرق ميان ممتنع و متناقض آنست كه: متناقض نه وجود خارجى دارد و نه امكان تصور آن در ذهن براى آدمى فراهم است، لكن ممتنع وجود خارجى ندارد ولى امكان تصور آن در ذهن ميسّر است.
ر ك: نقد الشعر ٢٤٢، به نقل از الموشّح ص ٤١٠.
[١٠٦] - ر ك: الموشّح، ص ٤١٠ و ٤١١.
[١٠٧] - الموشّح، ص ٤١٨.
[١٠٨] - همان كتاب، ص ٤١٨ و ٤١٩.
[١٠٩] - ر ك: عيار الشعر، ص ١٢٢ و الموشّح ص ٤٢٢.
[١١٠] -
اربع البلى ان الخشوع لبادى
عليك و انّى لم اخنك ودادى