مرزبانى، عيبى را كه اخفش و سيبويه بر شعر بشّار بن برد، گرفته‌اند در صفحات ٣٨٤ و ٣٨٥ شاعر بايد از اشارات دور از ذهن و كلمات دشوار، دورى كند و مجازهايى كه به حقيقت نزديك است و از حقيقت دور نيست، بياورد و نيز شاعر بايد در شعر خود، استعاراتى كه مناسب است بياورد.

مرزبانى از شعر ابو تمّام بحث كرده، ٦٠ عيوب شعر وى را بازگفته و در واقع، باب نقد را گشوده و سرقات ابو تمّام طائى را بيان كرده و گفته است:

«و للطائى سرقات كثيرة احسن فى بعضها و اخطاء فى بعضها».

مرزبانى درباره سرقات ادبى، اظهار عقيده كرده و گفته است: شاعر وقتى در سرقات، معذور است كه چيزى بر معنى و مفهوم اصل بيفزايد و يا كلامى استوارتر از كلام نخستين بياورد.

«و لا يعذر الشاعر فى سرقته حتّى يزيد فى اضاءة المعنى او ياتى باجزل من الكلام الاوّل» ٦١

يكى ديگر از كتب كمياب، «احكام صنعة الكلام» است كه از كتب نقد و بلاغت قرن ششم هجرى به شمار مى‌آيد و به وسيله ابو القاسم محمد بن عبد الغفور كلاعى‌ «**»- كه از خاندان علم و دانش قرن ششم‌ «