در سوره فرقان، آيه‌هاى ٢٢ و ٥٣ نيز چنين است: «حِجْراً مَحْجُوراً»* كلمه حجر به معناى سنگ نيز، «لامتناعه بالصلابه» بدان حجر گفته شده و عقل را هم حجر گفته‌اند «للامتناع به من القبيح». و سپس افزوده است: «حجر» و «حجر» و «حجر» به معنى المنع بالتحريم مى‌باشد. ٣٤

شيخ طوسى ذيل آيه: «وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ» (آيه ٥٨/ بقره) تفاوت ميان دو واژه خاطى و مخطى را به خوبى شرح داده و گفته است: سه كلمه خطيئة و زلّت و معصيت، نظائر يكديگرند. يقال: خطأ الشى‌ء خطا: اذا لم يرده و اصابه. و اخطا يخطى‌ء اخطاءا: اذا اراده فلم يصبه و الاول خاطى و الثانى مخطى.

و براى همين است كه مى‌گويند: «لا يكون الخاطى‌ء فى الدين الا عاصيا، لانه لا يقصد الحق، و اما المخطى فانّما زلّ عن قصده، و لذلك لا يكون المخطى‌ء من طريق الاجتهاد مصيبا» زيرا قصد رسيدن به حق را داشته و در دستيابى به آن نيز كوشيده ولى بدان نرسيده است‌ ٣٥.

شيخ طوسى، ذيل آيه: «انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً» (آيه ٥٠/ نساء) به تفاوت ميان نظر و رؤيت اشاره كرده و گفته است: النظر هو الاقبال على الشى‌ء بالبصر و من ذلك النظر بالقلب، لانه اقبال على الشى‌ء بالقلب.

و الانتظار: الاقبال على الشى‌ء بالتوقع له.

و المناظرة: اقبال كل واحد على الآخر بالمحاجّة.

و تفاوت ميان نظر بالعين و رؤيت آن است كه رؤيت ادراك و دريافت مرئى است ولى نظر، نگاه‌كردن با چشم به مرئى است و گاه ممكن است نظر به چيزى بشود ولى آن چيز ديده نشود. همانطور كه مى‌گويند: «نظرت الى الهلال فلم اره». ٣٦

و ذيل همين آيه به تفاوت ميان دو كلمه افتراء و اختلاق كه متقارب المعنى هستند، اشاره كرده و گفته است كه در افتراء كذب و دروغ در آن قطعى و مسلم است، زيرا افتراء از ماده فرى است كه به معناى قطع مى‌باشد ولى در اختلاق چنين، نيست.

در بحث از آيه: «... وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً» (آيه ٤٠/ نساء) ضمن بيان علت‌