[٢] - تفاوت ميان اسهاب و اطناب آنست كه: اطناب گسترش گفتار است براى فزونى فائده، در حالى كه اسهاب، گسترش كلام است، بدون فايده، اطناب جزء فنون بلاغى است، لكن اسهاب از مقوله ناتوانى در گفتار بشمار مى‌آيد. ر ك: الفروق فى اللغة، ابو هلال العسكرى، چاپ بيروت ٣٢.

[٣] - ر ك: ج ١/ ٩٧ و ١٩٦ البيان و التبيين، ابى عثمان عمرو بن بحر الجاحظ، تحقيق و شرح عبد السّلام محمد هارون.

[٤] - ايجاز و اختصار نيز تفاوت دارند؛ زيرا، اختصار حذف كلمات اضافى گفتار مى‌باشد بدون اينكه به معناى كلام خللى وارد شود و ايجاز آنست كه با كمى لفظ معانى فراوانى را نويسنده بيان كند. ر ك: الفروق فى اللغة، ٣١.

[٥] - ر ك: البيان و التبيين ١/ ٢١٠، ٢٧٦.

[٦] - ر ك: مأخذ سابق ١/ ٢٩٧- ٣٠٣.

[٧] - ر ك: مأخذ سابق ١/ ١١٣، ١٦١، ٢٢٠.

[٨] - ر ك: مقدمه استاد احمد محمد شاكر كه كتاب «الشعر و الشعراء» را تصحيح و چاپ كرده است، ٤٩- ٥٠.

[٩] - ر ك: الكامل فى اللغة و الادب، ابى العباس محمد بن يزيد المعروف بالمبّرد چاپ بيروت، ١/ ١٨.

[١٠] - همان مأخذ، همان صفحه.

[١١] - همان مأخذ ١/ ٣٣٥.

[١٢] - الكامل فى اللغة و الادب ١/ ٤٦. عين عبارت اين است: «و قيل لرجل من ملوك العجم: متى يكون العلم شرا من عدمه؟ قال: اذا كثر الادب، و نقصت القريحة.

[١٣] - ر ك: البديع، چاپ كراتشقوفسكى، ١٩٦٧ م. ص ٢- ٢٥.

[١٤] - براى آگاهى بيشتر ر ك: طبقات الشعراء، ابن معتز، تحقيق عبد الستّار احمد نراج، چاپ دار المعارف مصر، طبع سوم، ص ١٢ مقدمه.

[١٥] - براى آگاهى بيشتر ر ك: طبقات الشعراء، ابن معتز، تحقيق عبد الستّار احمد نراج، چاپ دار المعارف مصر، طبع سوم، ص ١٢ مقدمه.

[١٦] - همان مأخذ، ص ٢١.

[١٧] - همان كتاب، ص ٢٢.

[١٨] - أكمه كور مادرزاد را گويند و (كفيف) كسى را گويند كه مدتى از عمر خود را بينا بوده و سپس نابينا شده است.

[١٩] - طبقات الشعراء، ص ٢٥.