- وطواط در كتاب «حدائق السحر» ٧٥ براى برخى از فنون، تقسيمات و فروعى اضافه كرده است و مثلا «تجنيس» را به هفت قسم: تامّ، ناقص، زائد، مركب، مكرّر، مطرّف و خط منقسم كرده است در صورتى كه رادويانى در كتاب «ترجمان البلاغة» ٧٦ براى تجنيس فقط سه قسم: مطلق، مردد و زائد در نظر گرفته بود.

رادويانى در كتاب «ترجمان البلاغه» فقط يك نوع شعر ملمّع بيان كرده است، در صورتى كه وطواط، براى شعر ملمّع چند تقسيم قائل شده و تا چهار نوع شعر ملمّع برشمرده است‌ ٧٧.

وطواط در كتاب «حدائق السحر» فنون و صناعاتى را ذكر كرده و براى آنها مثال آورده و تعريف كرده است كه رادويانى، از آن فنون اسمى نبرده است همچون:

ايهام- متلّون- ذوقافيتين- حذف- رقطاء- خيفا- متزلزل‌ ٧٨.

رادويانى در پايان كتاب‌ ٧٩ «ترجمان البلاغه» برخى از مصطلحات و كلماتى كه اهل ادب بكار مى‌برند، شرح كرده است همچون:

مدح- هجو- تشبيب- نسيب- غزل- مصرع- ترجيع- عكس- تدوير- مكرّر- متنافر- متلايم- ارتجال- رويّت و فكرت- جزالت- سلاست- سهل و ممتنع. كه رادويانى، برخى از اين مصطلحات را در ضمن گفتگو از صناعات گوناگون مورد بحث، قرار داده است.

وطواط در كتاب «حدائق السحر» ضمن بحث از صنايع بديعى، ضرب المثل‌هاى فراوانى آورده است و از قرآن و حديث نيز مثال آورده و چون به دو زبان عربى و فارسى تسلط داشته، گفتار خود را به شعر و نثر عربى و فارسى، آراسته است، در