انبجاس‌ «*» بيرون شدن اندك‌اندك آب، به خلاف انفجار كه بيرون شدن آب است به فراوانى و كثرت. سپس افزوده است كه از ظاهر آيه چنين استنباط مى‌شود كه چشمه‌ها به شماره اسباط بنى اسرائيل بوده يعنى ١٢ چشمه. هرمردمى نيز چشمه خود را مى‌شناختند و هرچشمه مخصوص يك تيره بوده است تا مشاجره‌اى در ميان نباشد ٣٩.

نويسنده تفسير الهداية و العرفان فى تفسير القرآن بالقرآن در بحث از دو آيه:

«فَأَلْقى‌ عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ. وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ» (اعراف/ ١٠٧- ١٠٨) نوشته است‌ ٤٠: منظور اصلى، تمثيلى است از نيروى حجّت موسى و ظهور برهان او. موضوع جنبه سمبليك دارد، در صورتى كه علّامه طباطبائى نوشته است‌ ٤١:

حرف فاء در آغاز جمله، جوابيّه است به اين معنا كه جمله معناى جواب را به خود گرفته است و تقدير آن، چنين است: پس در جواب فرعون، موسى عصاى خود را انداخت ...

و ذيل آيه‌ «فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ» علّامه مرحوم نوشته است‌ ٤٢:

از اخبار چنين استفاده مى‌شود كه وقتى موسى به منظور اعجاز دست خود را بيرون كرد نورى بمانند نور آفتاب از ميان انگشتانش مى‌درخشيد، البته اين درخشندگى و سفيدى به اندازه‌اى بود كه براى بينندگان خارق عادت به شمار مى‌رفته است.

تفسير نمونه‌ ٤٣ به خوبى موضوع را روشن كرده و از دو معجزه بزرگ موسى كه يكى مظهر «بيم» است و ديگرى مظهر «اميد» بخوبى بحث كرده و توضيح داده است كه براى «ثعبان- اژدها» صفت «مبين» ذكر شده تا كه بگويد عصا، براستى تبديل به اژدها شده و سحر و چشم‌بندى در كار نبوده به خلاف كار ساحران.

و نيز بايد دانست كه تبديل عصا به مار عظيم از نظر يك فرد الهى و خداپرست كه همه قوانين جهان مادّه را محكوم اراده پروردگار مى‌داند، جاى شگفتى نيست و در پرتو يك قدرت مافوق طبيعى ممكن است كه قطعه چوبى تبديل به حيوانى شود. با

(*) الانبجاس: «خروج الماء بقلة و الانفجار خروجه بكثرة».