و نيز از جمله‌ «فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ» مى‌توان استنباط كرد كه منظور ازدواج موقّت است. اين مفسّر، دراين‌باره اقوال مختلفى را نقل كرده و در صفحاتى روايات گوناگون مربوط به اين موضوع را ذكر كرده است‌ ٢٤.

بلاغى نجفى در تفسير آيه:

«أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ...» (نساء/ ٥٤).

از امام باقر و امام صادق عليهما سلام، نقل كرده كه گفته‌اند:

«نحن المحسودون» و ما خاندان، رسالت و وحى هستيم كه مورد حسد ديگران قرار مى‌گيريم‌ ٢٥.

ج- تفسير انحرافى و تأويلى:

از روزگاران پيشين گروهى در اين انديشه بودند كه به اسلام لطمه زنند. يكى از راههاى لطمه زدن، اين بود كه آيات قرآنى را به شيوه‌هاى نادرستى تأويل كنند كه با اصل معناى قرآن، منافات داشت.

در دوران معاصر نيز گروهى، مطابق خواسته‌هاى خود، قرآن را تأويل كردند و آراء سخيف و افكار نادرست خود را در آن، گنجاندند. انگيزه برخى كسب شهرت بود و خواستند بدين وسيله مشهور شوند؛ اين بود كه به مفسّران قديم تاختند و افكار آنان را نادرست جلوه دادند و از خود افكار نوى ابداع كردند كه با معناى واقعى آيات مباين بود. برخى هم، به علّت كم‌مايگى و بهره اندك از علم، پنداشتند كه با همان اندك مايه و بضاعت مزجاة، راسخان در علم هستند، اين بود كه به تفسير و تأويل آيات قرآنى پرداختند.

اينان بدون آگاهى از معناى لغوى كلمات و بدون آشنايى از رموز بلاغت و بدون اين‌كه از مسائل مختلف آگاه باشند، آزادانه در باب قرآن و تفسير آن، سخن گفتند.