و الرّيح على ما قيل: العزّ و الدّولة. و قد ذكر الراغب. انّ الرّيح فى الآية بمعنى الغلبة، استعارة، كانّ من شأن الرّيح ان تحرّك ما هبّت عليه و تفعله و تذهب به و الغلبة على العدّو يفعل به ما تفعله الرّيح بالشيئ كالتّراب، فاستعيرت لها.»

در واقع، علامّه مرحوم، ريح را به معناى عزّت و دولت دانسته است كه بطور استعاره، براى غلبه آمده است، به دليل آنكه باد هرچه بوزد آن‌را به حركت درمى‌آورد و از جاى مى‌كند و با خود مى‌برد؛ غلبه بر دشمن هم همين‌طور است.

نويسنده تفسير «بيان السعادة»، در ج ٢، ص ٢٣٨ و ٢٣٩ نوشته است:

«تَذْهَبَ رِيحُكُمْ» يعنى عظمت و بزرگى شما در برابر دشمنان از ميان مى‌رود و سپس افزوده است كه:

«شبهّت العظمة المعنويّة بالرّيح الّداخلة تحت الثّياب الّتى بها تعظم جثّة الانسان.».

بهرحال بايد گفت كه اگر اختلاف باشد، جريان كارها بر وفق مراد نخواهد بود و در واقع‌ «تَذْهَبَ رِيحُكُمْ» حقيقة ريح و باد نيست، بلكه اين يك تعبير استعارى است و از يك ضرب المثل عربى گرفته شده است كه گاهى مى‌گويند: «قد هبّت ريح فلان» وقتى كه قدرت و دولت كسى تجديد شود، و گاه مى‌گويند: «الرّيح مع فلان».

و مى‌دانيم كه پيروزى در ميدان جنگ با وزش باد تناسب داشته كه وزش باد به سود يك طرف و به زيان طرف ديگر خواهد بود و در زبان فارسى هم گاه گفته مى‌شود كه نسيم فتح و فيروزى مى‌وزد.

فقيه دامغانى، براى كلمه «ريح» چهار معنى را ذكر كرده است:

١- ريح به معناى نيرو، همچون‌ «فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ ...»- انفال: ٤٦.

٢- ريح به معناى باد، همچون‌ «وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِها»- يونس: ٢٢.

٣- ريح به معناى عذاب، مانند «إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً»- قمر: ١٩. همان‌طور كه در آيه ١٦ سوره فصّلّت هست: «رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ».

٤- ريح به معناى «بو»، چنانكه خدا در آيه ١٤ سوره يوسف گفته است:

«قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ.»

براى آگاهى بيشتر رجوع شود به: فقيه دامغانى، قاموس قرآن، ترجمه كريم عزيزى نقش، در ٢ جلد، انتشارات بنياد علوم اسلامى، پاييز ١٣٦١، ج ١، ص ٢٧٢.