پيمان مزبور در فرهنگ اسلامى معروف به «پيمان الست» و «عهد الست» مى‌باشد و اين پيمان در واقع، قرار داد خودآگاهى و پيمان فطرت است، بدين معنى كه خداوند استعداد و آمادگى براى حقيقت توحيد، به تمام ذريه آدم داده است و همه افراد بشر داراى روح توحيد هستند.

بايد گفت همان‌طور كه سؤال به زبان تكوين و آفرينش است، پاسخ هم به همان زبان است، يعنى زبان حال و زبان اعتبارى و نه زبان قال و زبان معمولى همان‌طورى كه در آيه‌ «فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ» (سوره فصلت/ ١١)

نيز چنين است. در اين آيه خداوند، به آسمان و زمين گفت: با ميل و يا از روى اجبار بياييد و سر بر فرمان نهيد، آنها گفتند ما از روى ميل آمديم و سر بر فرمان نهاديم. ٢ حافظ در شعر:

عيب رندان مكن اى زاهد پاكيزه سرشت‌

كه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت‌