و ممكن است شعر سنائى، اشارتى به آيه‌ «قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً» اسراء/ ٩٦ باشد، اين آيه هم شايد پاسخى باشد براى مخالفان؛ قرآن مى‌خواهد بگويد: خدا شاهد و گواه اعمال ما و شماست و همين بس كه خدا ميان من و شما گواه باشد. پيامبر بزرگوار با بيان اين عبارت، ايمان قاطع خود را آشكار مى‌سازد و مى‌گويد ميان، ما و شما خداوند آگاه، شاهد و گواه است.

و ممكن است شعر سنائى، اشارتى باشد به آيه:

«قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ...» عنكبوت/ ٥٢ در اين آيه نيز، قرآن مى‌گويد: (با توجه به آيه پيشين) آيا معجزه قرآن كافى نيست، آن هم قرآنى كه كتاب رحمت است و مشتمل بر برنامه‌ها و قوانين رحمت‌آفرين و دستورهاى تربيتى انسان‌ساز؟

و چون قرآن مى‌خواهد شاهد و گواه مهمّى معرفى كند و مى‌دانيم كه هرقدر شاهد مهم‌تر باشد، ارزش شهادت، بيشتر است؛ از اين لحاظ، قرآن خدا را گواه مى‌آورد و مى‌گويد:

همين بس كه خدا ميان من (رسول) و شما گواه است، آن هم خدايى كه تمام آنچه را كه در آسمانها و زمين است مى‌داند.

كحل «ارنى انظر» در ديده موسى كش‌

خال «فعصى‌ «*»آدم» در چهره آدم زن‌