در قلمرو بلاغت - علوى مقدم، محمد - الصفحة ١٢
معنى، تكرار وجود دارد؛ زيرا «عثّى» «*» نيز به معناى فساد است و معناى «لا تعثوا» يعنى «لا تفسدوا» بنابراين كلمه «مفسدين» تأكيد در معنى مىباشد و به گفته طاعنان چندان ضرورتى ندارد. در جواب اينان مىگوييم: چنين نيست؛ زيرا خداى بزرگ، در اين آيه، نهتنها از فساد نهى كرده، بلكه انسانها را از قصد و آهنگ فساد نيز نهى كرده و كلمه «مفسدين» كه با فعل نهى «لا تعثوا» آمده به ما مىفهماند كه انسانها بايد از قصد و آهنگ فساد هم دورى گزينند، بنابراين تكرار نيست. و بطور كلّى مىگوييم: در عبارات قرآنى، كلمهاى مكرّر بكار نرفته كه بىفايده باشد و چنانچه لفظى و يا معنائى تكرار شده باشد، يقينا مفيد فايدهاى است ٣٠.
برخى از طاعنان گفتهاند كه چرا قرآن در آيه ١١ سوره ابراهيم (١٤) گفته است: «... وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ «**»» و در آيه بعدى گفته است: «... وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ». فايده اين تكرار چيست؟!
در جواب مىگوييم: خداى بزرگ در آيه نخستين پس از آنكه گفته: «... وَ ما
كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ «