دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٨١٨ - آل داوود
آل داوود
نویسنده (ها) :
علی رفیعی
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٥ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آلِ داوود، یا آل داود (در رسمالخط قرآن)، عنوانی برای خانان داوود بن اشعیا (١٠٠٨ یا ١٠٣٣-٩٨٧قم)، پیامبر بنیاسرائیل. این عنوان یکبار در قرآن مجید آمده است. ای آل داوود، سپاسگزاری کنید (سبأ / ٣٤ / ١٣). واژۀ آل (ه م) به معنی شخص، خاندان، فرزندان (جوهری؛ ازهری)، پیروان و نزدیکان است. داوود از فرزندان یهود پسر یعقوب و از پیامبران بنیاسرائیل است که در هزارۀ یکم قبل از میلاد مسیح میزیسته و سِفر مزامیر در کتاب تورات از اوست. آل داوود را مفسران و دانشمندان اسلامی به چند مفهوم گرفتهاند: ١. شخص داوود و سلیمان و فرزندان آنان (آلوسی، ٢٢ / ١٢٠). ٢. سلیمان و خاندان و فرزندان داوود (صاوی، ٣ / ٢٩٥؛ حقی برسوی، ٤ / ٢٧٦؛ آلوسی، ٢٢ / ١٢٠؛ طباطبایی، ١٦ / ٣٦٣). ٣. افرادی از خاندان و امت داوود که سپاسگزار خدا باشند (حقی برسوی، ٧ / ٢٧٦). ٤. فرزندان و همسران داوود (ابن کثیر، ٥ / ٥٣٥). ٥. ١٩ تن فرزند داوود که مصداق آل داوود هستند (ابن اثیر، ١ / ٢٢٧). ٦. ٨٠ مرد و ٧٠ زن که همواره در حال عبادت بودند و محراب عبادت از آنها خالی نبود (مجلسی، ١٤ / ٧١).
مآخذ
آلوسی، محمود، روح المعانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی؛
ابن اثیر، عزالدین، الکامل، بیروت، دارصادر، ١٣٩٩ق؛
ابن بابویه، محمد بن علی، خصال، تهران، جاویدان، ص ٣٠٩؛
ابنکثیر، اسماعیل بن عمر، تفسیر، بیروت، دارالمعرفة، ١٤٠٠ق؛
ازهری محمد بن احمد، تهذیب اللغة؛
جوهری، اسماعیل حماد، صحاح اللغة؛
حقی برسوی، اسماعیل، روح البیان، بیروت، دار احیاء التراث العربی؛
صاوی، احمد، حاشیة تفسیر الجلالین، بیروت، دار احیاء التراث العربی؛
طباطبایی، محمدحسین، المیزان، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ١٣٩٣ق؛
مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ١٤٠٣ق.
علی رفیعی