دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥٦٤ - آل لوط
آل لوط
نویسنده (ها) :
علی رفیعی
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ١ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
آلِ لوط، اصطلاحی قرآنی و عنوان خاندان و یا پیروان لوط بن هاران برادرزادۀ ابراهیم خلیل (ع) و هم عصر وی و پیامبر شهرهای سَدوم و عَموره از ادرن. این عنوان ٤ بار در قرآن بدینترتیب به کار رفته است: حِجر / ١٥ / ٥٩، ٦١؛ نمل / ٢٧ / ٥٦؛ قمر / ٥٤ / ٣٤.
مفسّران قرآن در اینباره که منظور از آل لوط چه کسانی هستند، آرای متفاوت، ولی مشابه اظهار کردهاند. برخی گفتهاند: مراد خود لوط و پیروان دین او یا خواصّ مؤمنان اوست (آلوسی، ٢٠ / ٢، ٣٧ / ٩٠) و برخی گفتهاند: منظور کلیّۀ پیروان و معتقدان به دین لوط است (طبری، ١٤ / ٢٨؛ قرطبی، ١٠ / ٣٦؛ آلوسی، ٢٠ / ٢). برخی دیگر خویشاوندان و نزدیکان لوط را مصداق آل لوط دانستهاند (طبرسی، ٣ / ٣٤٠) و بعضی تنها شخص لوط و دختران وی، و برخی تنها دختران او را آل لوط خواندهاند (ابن کثیر، ٤ / ٢٦٦؛ آلوسی، ٢٧ / ٩٠). قول دیگری نیز هست و آن اینکه منظور از آل لوط شخص لوط پیامبر است و از باب احترام و تعظیم، از وی چنین تعبیر شده است (بیضاوی، ١ / ٥٤٤).
مآخذ
آلوسی، محمود، روح المعانی، بیروت، داراحیاء التراث العربی؛
ابن کثیر، اسماعیلبن عمر، تفسیر، بیروت، ١٤٠٠ ق؛
بیضاوی، عبداللّٰه بن عمر، انوار التنزیل، مصر، ١٣٨٨ ق؛
طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، قم، ١٤٠٣ ق؛
طبری، محمدبن جریر، تفسیر، بیروت، ١٤٠٠ ق؛
قرطبی، محمدبن احمد، الجامع لاحکام القرآن، بیروت، ١٩٦٦ م.
علی رفیعی