افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٩٥ - اشعار جناب مولانا در نفِی جبر و اثبات جبّارِیت حق تعالِی

نتاِیج کردار صالح و تلاش مبارک و مِیمون خوِیش خواهند رسِید ٭ تمامِی اِین دو گروه و دو فرِیق، چه اهل دنِیا و چه اهل آخرت و عقبِی، از عطا و بخشش پروردگار بهره‌مند خواهند شد و ما از سرچشمۀ جود و عطاِی خود به هر دو طرف بذل و بخشش مِی‌نماِیِیم، و عطا و لطف پروردگار هِیچ‌گاه و در هِیچ موقفِی منع و ردعِی نمِی‌پذِیرد.»

در اِین آِیات به طور صرِیح، واضح و آشکار شده است که هم رسالت رسول گرامِی اسلام حضرت محمّدبن عبدالله صلِّی الله علِیه و آله و سلّم، و هم شِیطنت و دسِیسه‌ها و مکر و حِیله‌هاِی ابوسفِیان‌ها و ابوجهل‌ها، از ناحِیۀ عطا و لطف پروردگار است؛ هم أعمال و رفتار و رنج‌ها و مصائب امِیر مؤمنان علِیبن أبِی‌طالب علِیهالسّلام پس از وفات رسول اکرم، و هم غصب خلافت و مکر و خِیانت ابوبکر در غلبه بر حکومت مسلمِین؛ هر دو از ناحِیۀ عطا و جود و بخشش خداِی متعال است، و بدون اراده و خواست خداِی متعال اِین ابوبکر غاصب به اندازۀ سر سوزنِی نمِی‌توانست قدمِی از قدم بردارد و بر کرسِی خلافت تکِیه زند و حق را از صاحب حق و أولِی بدان برباِید. و نِیز همِین‌طور حکومت‌هاِی جائرۀ در طول تارِیخ، و رفتارهاِی صالح و زِیباِی صالحان، همه و همه در گرو اراده و مشِیّت ذات اقدس حق رقم مِی‌خورد، در عِین واقعِیّتِ اختِیار و وجود خارجِی اراده و انتخاب و گزِینش ِیکِی از دو طرف مسِیر.

اشعار جناب مولانا در نفِی جبر و اثبات جبّارِیت حق تعالِیٰ

مولانا جلال‌الدِّین رومِی ـرضوان الله علِیهـ مِی‌فرماِید: