افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٨٤ - رواِیات وارده در فرق بِین کِیفِیّت نزول وحِی بر رسول و بر نبِی و بر امام

با آنان تکلّم مِی‌نمود و از جرِیانات و مسائل، به آنان گوشزد مِی‌نمود؛ بدون اِینکه در بِیدارِی، آن فرشته را مشاهده نماِیند.

و امّا محدَّث، به کسِی گفته مِی‌شود که مورد صحبت و حدِیث قرار مِی‌گِیرد و صداِی ملائکه را مِی‌شنود، امّا آنها را در مقابل خود مشاهده نمِی‌کند و نِیز در خواب آنان را نمِی‌بِیند.»

از اِین احادِیث و ساِیر آنها استفاده مِی‌شود که حقِیقت و واقعِیّت کشف حقاِیق و حوادث و مسائل، براِی هر سه گروه از برگزِیدگان عالم خلقت، ِیکِی است؛ الاّ اِینکه تفاوت، در مصداق و چگونگِی آن واقعِیّت به حسب مقام اثبات است، نه ثبوت.[١]

در اِینجا بحث سوّم دربارۀ حقِیقت وحِی به پاِیان مِی‌رسد، گرچه هنوز مطالبِی ناگفته باقِی مانده است، که به حول و قوّۀ الهِی در فصل آِینده بدان‌ها خواهِیم پرداخت؛ بِمنّه و کرَمِه.

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون فرق بِین رسول و نبِی و امام و ولِیّ، رجوع شود به الفتوحات، ج٣، ص ٤٨٢ و ٣١٦؛ شرح فصوص الحکم، قِیصرِی، مقدمات، ص ١٥٢؛ شِیعه در اسلام، ص ١٦٢؛ تفسِیر المِیزان، ج ١، ص ٢٧٧؛ ج ٢، ص ١٣٩.