افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٤٣ - تفاوت کلمات و اشعار عرفاء بالله با ساِیر شعراء و بلغاء از لحاظ اوصاف ملکوتِی و الهامات الهِی

مِی‌زنند و خود را واقف و آگاه به رمز و رموز و اسرار آن عارفان و برگزِیدگان نظام خلقت و تکوِین مِی‌دانند، چِیزِی جز آبرورِیزِی براِی خود و سرگشتگِی و حِیرت و اغراء به جهل و تردِید براِی دِیگران به ارمغان نمِی‌آورند،[١] و به تعبِیر حافظ شِیراز:

و ِیا در مقام مدح حضرت رسول صلِّی الله علِیه و آله و سلّم جناب حافظ چنِین مِی‌سراِید:

و ِیا در وصف رسالتش چنِین مِی‌سراِید:

حال، اِین شعر را در کنار ساِیر اشعارِی که در مدح رسول خدا سروده شده است قرار دهِیم و بنگرِیم چگونه شاعر براِی ترکِیب و تسجِیع ابِیات، به چه تکلّفات

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون اِین مطلب رجوع شود به سلسله مقالات صورت و بِی‌صورتِی، تحت عنوان‌هاِی رنگ و بِی‌رنگِی، بِی‌کرانگِی و حصارها، آِینه‌هاِی بِی‌زنگار.

[٢]. دِیوان حافظ، غزل ٤٥٢.

[٣]. همان، غزل ٢٢٩.

[٤]. همان، غزل ٤١٧.