داده‌اند و اختِیار افسار گسِیخته و بِی‌درودروازۀ آدمِی را محور در وضع قانون دانسته‌اند و فساد و تباهِی اخلاقِی و انحرافات جنسِی را در محدودۀ اختِیار و آزادِی انسان توجِیه و تأوِیل نموده‌اند و رشد و تکامل روحِی بشر را در اِین زمِینه به‌طور کلِّی به بوتۀ نسِیان سپرده‌اند و اساس اختِیار در معاشرت در روابط فِی‌مابِین را بر هوس‌رانِی و شهوت‌رانِی و اطفاء غرائز حِیوانِی و تکالب بر اموال و نفوس و برترِی‌طلبِی و زورگوِیِی قرار داده‌اند!

آرِی، در چنِین شراِیطِی طبعاً کلِّیۀ احکام الزامِی از ناحِیۀ پروردگار و در ظرفِیّت وحِی باِید منسوخ گردد، قوانِین و مقرّرات حقوقِی براساس مبانِی سازمان حقوق بشر از نو تدوِین و بازسازِی شود، احکام جزائِی و قصاص از صفحات و اوراق کتاب مبِین و کتب فقهِی به‌طور کلِّی زدوده شود، آِیات ارث و جهاد و قصاص و نکاح و دِیه و إشهاد با اصول حقوق بشر از نو نازل گردد، انشاء و کِیفِیّت ترتِیب آِیات با سبکِی جدِید و ادبِیاتِی نوِین و آموزه‌هاِیِی فرادِینِی و فراوحِیِی، مورد ارزِیابِی و تجدِید نظر قرار گِیرد و حذف و سانسور و ترکِیب و مزج و مونتاژ در کتاب الهِی عقلاِیِی گردد؛ زِیرا دِیگر بشر امروز اِین آموزه‌ها را خوش ندارد و با آن سر ناسازگارِی برداشته است و از پِیش خود راه و رسمِی نوِین در استمرار حِیات ترسِیم نموده است و طرحِی نو در افکنده است و قانونِی به دل‌خواه خود به خداوند آسمان و زمِین پِیش‌کش نموده، از او تنفِیذ و تثبِیت آن را مطالبه مِی‌نماِید!

نقد ادّعاِی ساقط شدن اعتبار آِیات وحِیانِی مغاِیر با قوانِین حقوق بشر

و بر اِین اساس، کلِّیۀ آِیات وحِیانِی که مغاِیر و معارض با قوانِین حقوق بشر است، از درجۀ اعتبار ساقط مِی‌شود و به دست تارِیخ سپرده مِی‌شود؛ زِیرا دِیگر قابلِیّت و إنفاذ خود را از دست داده است و صرفاً به‌عنوان تارِیخ علم و دِین مورد توجّه قرار مِی‌گِیرد، همچون ساِیر داستان‌ها و حکاِیت‌ها و سِیر علوم در تارِیخ. در اِین آموزه، محور و اساس نه بر تربِیت و تزکِیه، که بر تفوِیض عنان به دست هوس و شهوت است.

در قرآن کرِیم به همِین منطق و شِیوه در زمان‌هاِی گذشته حتِّی بدون تدوِین اعلامِیّۀ حقوق بشر تصرِیح شده است و خواست‌ها و اختِیارات افسارگسِیختۀ آنان