از مِیان تمام نامه‌ها و سخنانِی که از بزرگان به دست و سمعم مِی‌رسد، تنها نامۀ آقاِی سِیّد محمّدحسِین را همِیشه در جِیب مِی‌گذارم و روزِی ِیک بار به آن نگاه مِی‌کنم و تا مدّت‌ها اِین نامه‌ها همِین‌طور در جِیب من باقِی مِی‌ماند.

روزِی خدمت مرحوم آِیةالله حاج سِیّد محمّدرضا گلپاِیگانِی ـرحمة الله علِیهـ بودم زمانِی که اِیشان به ِیکِی از ِیِیلاقات خارج قم تشرِیف برده بودند و ِیکِی از کتاب‌هاِی مرحوم والد را که براِی اِیشان فرستاده بودند، تقدِیم کردم. اِیشان فرمودند:

والد شما ِیکِی از شخصِیّت‌هاِی کم نظِیر عالم تشِیّع مِی‌باشد، و سلام ما را به اِیشان برسانِید و عرض کنِید که فلانِی مِی‌گوِید:

مگر صاحب‌دلِی از روِی رحمت

کند در حقّ دروِیشان دعاِیِی

ارتباط اِیشان با مرحوم آِیةالله سِیّد جمال الدِین گلپاِیگانِی ـرضوان الله علِیهـ در نجف به حدِّی بود که مرحوم گلپاِیگانِی اسرارِی را که براِی احدِی فاش نمِی‌ساختند حتِّی براِی نزدِیک‌ترِین افراد عائله خود، با اِیشان در مِیان مِی‌گذاشتند.

جالب اِینکه پس از مراجعت از نجف و اقامت در طهران، روابط اِیشان با همان بزرگِی که اِین نوِیسنده او را از جملۀ عرفاء حقِیقِی در کتابش ذکر کرده است،[١] به نحوِی بود که در جرِیان نشو و پِیداِیش انقلاب اسلامِی اِیران در سنوات حول چهل و دو، نزدِیک‌ترِین فرد به اِیشان به‌شمار مِی‌آمدند و افرادِی که مِی‌باِیست در اِین جرِیان، حلقۀ اصلِی و مرکزِی نهضت را به‌وجود آورند، الزاماً از فِیلتر انتخاب اِیشان عبور مِی‌کردند و فعّالِیت‌هاِی اِیشان در آن سال‌ها را هِیچ فردِی که کمترِین اطّلاعِی از آن وقاِیع و حوادث داشته باشد نمِی‌تواند انکار کند مگر از روِی غرض و عناد.[٢]

[١]. مرحوم آِیةالله سِیّد روح الله خمِینِی، رحمة الله علِیه.

[٢]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون ارتباط مرحوم علاّمه طهرانى با رهبر فقِید انقلاب، رجوع شود به صلاة الجمعة، ص ٢٣ و ٢٤؛ وظِیفۀ فرد مسلمان، ص ٥١؛ اسرار ملکوت، ج ١، ص ١٩؛ ج٢، ص ٤٦؛ رسالۀ صراط الحق، سخنرانى مرحوم سِید محمّدهاشم دستغِیب، علِیه الرحمة، ص٥٧؛ جرِیان‌ها و سازمان‌هاى مذهبىـسِیاسى اِیران، ص ٧٤٢.