افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٦٤ - ملاک و مِیزان پذِیرش مطالب عرفاء شامخِین
بِیرون نگذارد و موجب وهن و استخفاف شخصِیّت خوِیش نگردد و دخالت در قضاوت را به عهدۀ متخصّص آن فن بگذارد و از اظهار نظر بِیجا پرهِیز نماِید.
کسانِی که داراِی موقعِیّت خاص و معروفِیّت وِیژهاِی مِیباشند قطعاً رعاِیت اِین وظِیفه و تعهّد به اِین تکلِیف در آنان مضاعف خواهد شد.
آنهاِیِی که از روِی عدم اطّلاع و ِیا إعمال غرض و عناد، اشعار حضرت مولانا را برخلاف معناِی صحِیح و متقن خود تفسِیر و توجِیه مِیکنند، باِید بدانند که با اِین کار نه از شخصِیّت و موقعِیّت مولانا کاسته خواهد شد، که بر صلابت طرِیق و اتقان مبانِی او مِیافزاِیند و حقّانِیت او را علناً به اثبات مِیرسانند و مظلومِیّت او را بر همگان ثابت مِینماِیند، و متقابلاً از اعتبار و اتقان خود در برابر اهل فضل و دراِیت مِیکاهند و موجب سخرِیّه و مضحکۀ اهل خرد و اندِیشه مِیشوند، و بهانۀ خردهگِیرِی و طعنه را به دست مترصّدِین مِیدهند و در نهاِیت، مکتب فقاهت را در سوِیِی خارج از قلمرو اتقان و متانت مِینشانند.
پس بر همۀ احبّه و اعزّه از سروران و فضلا لازم است که خود را از اِین درِیاِی موّاج معرفت بِینصِیب نگردانند و خوان نعمتِی را که اِین بزرگان براِی ما و امثال ما گستردهاند، کفران ننماِیند و نعمتِی را که از همۀ افراد از جهت استفاده و استفاضه بدان مستحقتر مِیباشِیم، به دست دِیگران نسپرند و خود را از آن بِیبهره نسازند؛ إنشاءالله.