غرض از بِیان اِین مطالب، اِین بود که خوانندگان بدانند: اِین دو شخصِیّتِی را که اِین نوِیسنده، آنها را در کتابش به‌عنوان عارف دروغ‌گو ـنعوذ باللهـ معرّفِی نموده است، ساِیر بزرگان از علما و عرفا دربارۀ آنها چه قضاوتِی داشتند و مقام و منزلت آنها را چگونه ارزِیابِی مِی‌کردند.

عدم تعهّد و رعاِیت جانب اعتدال و عدالت در جامعۀ علمِی

متأسّفانه و با هزار أسف و ألم باِید اقرار کنم که جامعۀ علمِی ما آن‌چنان‌که باِید و شاِید، به وظِیفۀ ارشاد و تبلِیغ و تعهّد در قبال حرمت علم و ادب و بزرگان علم و معرفت، قِیام و اقدام ننموده است. اگر فردِی مطلبِی نه چندان موهِن به ِیکِی از افراد ابراز نماِید، به جهت مصالح و اغراض صنفِی و شخصِی، آن‌چنان شِیون و فرِیاد برمِی‌دارند که گوِیِی قِیامت به‌پا شده است و آسمان به زمِین دوخته شده! امّا از انتشار اِین کتاب موهِن و موهون سال‌ها مِی‌گذرد و هنوز صدائِی به‌عنوان اعتراض از کسِی دربارۀ اِین فحول عرصۀ علم و معرفت برنخاسته است. اِین تبعِیض چرا؟! آِیا وقت آن نرسِیده است که بزرگان نسبت به برخورد با افرادِی که حِیثِیّت علمِی و اجتماعِی و دِینِی آنها را با انتشار اِین کتاب‌ها و مطالب چرندشان زِیر سؤال مِی‌برند، اقدامِی جدِّی کنند؟

متأسّفانه نشرِیّات ما در ارائۀ مطالب علمِی جانب اعتدال و عدالت را در پِیش نمِی‌گِیرند و به وظِیفه الهِی (فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ)[١] قِیام نمِی‌کنند و مطالب را ِیک سوِیه در معرض قضاوت و سنجش قرار مِی‌دهند. و اِین آفتِی است بس عظِیم و نامروّتِی است نابخشودنِی، که بر عرصۀ معرفت و فرهنگ روا مِی‌رود.

در سال‌هاِی گذشته که نوِیسندۀ همِین کتاب در ِیکِی از مجلاّت علمِی به نقد کتاب ارزشمند و سِفر قوِیم روح مجرّد پرداخته بود، با وجود التزام قولِی و کتبِی به درج پاسخ نقد، در ارائۀ پاسخ‌هاِیِی که از جانب ارادتمندان حضرت والد ـروحِی فداهـ

[١]. سوره زمر (٣٩) آِیه ١٧ و ١٨.