افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٤١ - تبِیِین کِیفِیّت ظهور و افاضۀ عالم هستِی از ذات حضرت حق

آِیاتِی چون: (تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ)،[١] در پاِیِین‌ترِین درجه از فصاحت و ادب که حتِّی افراد عادِی نِیز مِی‌توانند آن را بر زبان بِیاورند!

و اِین اشتباهاتِی که در قرآن کرِیم وجود دارد و با علم و کشفِیّات امروزه همخوانِی ندارد، ناشِی از اِین حال رسولالله است.

پس هرجا که اتّصال رسول خدا با عالم ربوبِی به نحو تام بوده است، آِیاتْ صحِیح و ناشِی از مقام ربوبِی؛ و هرجا که اتّصال ناقص و جنبۀ بشرِی غلبه داشته است، آِیاتْ مطابق فهم و فرهنگ زمان خود حضرت (و طبعاً نِیز غلط و باطل)! و در هر دو مرتبه جبرائِیل از درون نفس رسول خدا آنها را، چه به صورت اوّل و چه به صورت دوّم، بر نفس آن حضرت ظاهر و آشکار مِی‌نموده است.[٢]

دو نکتۀ اساسِی در پاسخ به سخنان ِیاوۀ صاحب مقاله

در پاسخ به اِین مزخرفات و سخنان ِیاوه، مطالبِی گفته و منتشر شده است که إن‌شاءالله پس از بررسِی و نقد اِین مطالب، مِیزان صحّت و استقامت آن پاسخ‌ها نِیز روشن و آشکار خواهد شد.

بحث و نقد ما در اِینجا به دو نکتۀ اساسِی برمِی‌گردد: نکتۀ اوّل نقش شخصِیّت رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم در تشکّل آِیات الهِی، و نکتۀ دوّم نقش جبرائِیل امِین در اِین تشکّل.

نکتۀ اوّل: نقش شخصِیّت رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم در تشکّل آِیات الهِی

تبِیِین کِیفِیّت ظهور و افاضۀ عالم هستِی از ذات حضرت حق

و امّا نکتۀ اوّل:در مبحث توحِید افعالِی که فصل اوّل کتاب است، به طور نسبتاً مبسوط گذشت که هرچه در عالم وجود لباس تشخّص و موجودِیّت بپوشد، ظهور اراده و مشِیّت پروردگار است که به‌واسطۀ اسامِی کلِّیه و صفات عامّۀ حضرت حق در صور موجودات به اشکال جزئِیّه و قوالب محدوده درمِی‌آِید.[٣] و برهان فلسفِی بر ترتّب سلسلۀ علل و معلولات و نِیز وجود علم عنائِی پروردگار در نشَآت ربوبِی و

[١]. سوره مسد (١١١) آِیه ١.

[٢]. برگرفته از مقالۀ بشر و بشِیر.

[٣]. رجوع شود به ص ٨٨ـ٩٢.