افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣١١ - کِیفِیّت علم حضورِی پِیامبر اکرم و ائمّۀ معصومِین به احکام و تکالِیف شرعِی

و چهار صد هجرِی قمرِی و اختلاف شراِیط و محِیط و ظروف نسبت به زمان رحلت، همان علم و اطّلاع و بِینش را داشت که نسبت به تکالِیف امّت در سنۀ دهم هجرِی و هنگام ارتحال نفس مطهّرش به عالم بقاء داشت. و بر اِین اساس فرمود: «حلال محمّد حلال است تا روز قِیامت، و حرام محمّد حرام است تا روز قِیامت.»[١] و اگر چنانچه رسول خدا اطّلاع تفصِیلِی بر جمِیع احکام نسبت به تمامِی ازمنه و امکنه و شراِیط نداشت، بِیان اِین مطلب از اِیشان ـنعوذ باللهـ خلاف مِی‌نمود؛ زِیرا با توجّه به اختلاف شراِیط و تبدّل احتمالِی موضوع، قطعاً حکم مترتّب بر آن نِیز تغِیِیر مِی‌ِیافت.

و در اِینجا است که باِید به آن عدّه از افراد بِی‌اطّلاع و بِی‌تجربه در مطالب علمِی و مسائل کشفِی و شهودِی که مدّعِی تبدّل حرام و حلال در عصر کنونِی مِی‌باشند، گوشزد نمود:

کِیفِیّت علم حضورِی پِیامبر اکرم و ائمّۀ معصومِین به احکام و تکالِیف شرعِی

اِینان تصوّر مِی‌کنند که علم و اطّلاع رسول خدا محصول تجربۀ زمان خوِیش و حوادث و جرِیانات موجود در ظرف زندگِی و معاشرت با افراد آن زمان است، و به عبارت دِیگر: علم و اطّلاع آن حضرت مانند علوم ما علم حصولِی و تجربِی است.[٣] و نمِی‌دانند کسِی که نسبت به ماوراءِ طبِیعت، إشراف و احاطه حاصل نموده است، به غمزه مسئله‌آموز صد مدرّس خواهد شد؛ چنانچه تفصِیل مطلب در مبحث علم و نِیز وحِی گذشت.[٤]

[١]. الکافِی، ج ١، ص ٥٨.

[٢]. مثنوِی معنوِی، دفتر اوّل.

[٣]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون آراء عبدالکرِیم سروش پِیرامون دخالت زمان و مکان و تجربه‌هاِی زمانِی پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله و سلّم در تلقِّی از وحِی و رسالت و ابلاغ، رجوع شود به بسط تجربۀ نبوِی، ص ٧ـ٣٣.

[٤]. رجوع شود به ص ١١٥ـ١١٩ و ١٦٩ـ١٧٤ و ١٧٧ـ١٨٤ و ٢٧٩ـ٢٨١.