از مطالب گذشته استفاده شد که تمام حوادث عالم تکوِین در عالم و مرتبۀ خود حضور فعلِی و عِینِی دارند، نه اِینکه عکس و فِیلم و نقشه و آدرس آنها موجود باشد، نه! بلکه نفس آن حقاِیق و شخص آنها به وجود حقِیقِی و واقعِی خودشان موجودند؛ و الاّ إخبار از آنها و بِیان جزئِیّات آن حوادث که هنوز ظهور خارجِی و شهودِی پِیدا نکرده‌اند، عقلاً محال است، زِیرا إخبار از عدمْ معنا ندارد.

آِیات الهِی در کِیفِیّت خلقت آدم و امتِیاز او از ساِیر مخلوقات

بنابراِین، آِیۀ شرِیفه که دربارۀ کِیفِیّت خلقت آدم است و امتِیاز او را بر ساِیر موجودات آشکار مِی‌سازد، بسِیار حائز توجه و تأمّل مِی‌باشد.

(وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ * وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ * قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ * قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ * وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ).[١]

«و زمانِی که پروردگارت به ملائکه فرمود: ”من جانشِین خود را در روِی زمِین قرار خواهم داد.“ فرشتگان عرض کردند: آِیا مِی‌خواهِی افرادِی را خلق نماِیِی که در زمِین افساد و تباهِی کنند و خونرِیزِی نماِیند، درحالِی‌که ما همواره تو را حمد و تسبِیح مِی‌نماِیِیم و ذات اقدس تو را تقدِیس مِی‌کنِیم؟

خطاب رسِید که: ”من چِیزِی را مِی‌دانم که شما نمِی‌دانِید.“٭

خداِی متعال تمامِی اسماء را به آدم تعلِیم فرمود سپس اِین اسامِی را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود: ”مرا به اسماء اِینها آگاه نماِیِید اگر راست مِی‌گوِیِید.“٭

ملائکه عرض کردند: اِی پروردگار، تو منزّه هستِی از نقائص و کاستِی‌هاِی

[١]. سوره بقره (٢) آِیات ٣٠ـ٣٤.