افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٥١ - نقد شبهۀ تأثِیر محِیط خانواده و فرهنگ آن زمان بر شخصِیّت پِیامبر و بالتّبع بر کِیفِیّت بِیان وحِی

مخاطبِین تحوِیل داده است![١]

واقعاً باِید بر اِین فهم و شعور آفرِین گفت!!

اوّلِین سخن اِینکه: آِیا ما باِید تاوان خستگِی و افسردگِی پِیامبر را در هنگام نزول وحِی بدهِیم؟ و جبرائِیل امِین که مِی‌داند الآن حال و وضع رسول خدا صلاحِیّت قبول و ترجمه و برگردان وحِی را ندارد، به چه مجوّز و حجّتِی وحِی را در همان موقعِیّت نامناسب باِید فرود آورد؟! و چرا آن را به ساعتِی بعد ِیا قبل موکول ننمود؟! و آِیا چنِین عمل بِیهوده‌اِی از ِیک فرد عادِی، خلاف عقل و منطق به‌شمار نمِی‌رود، تا چه برسد به ذات علِیم و قدِیر حضرت حق؟!

اگر ِیکِی از افراد، براِی گفتگو با فردِی دِیگر در مسائل عادِی به دِیدن او برود ولِی او را با فکرِی آشفته و قلبِی ناآرام و ذهنِی مشوّش مشاهده کند، آِیا به خود اجازه مِی‌دهد که آن مطلب را با او در مِیان بگذارد و از او کسب تکلِیف کند، ِیا اِینکه طرح چنِین مسائلِی را در آن شراِیط دور از احتِیاط و ملاحظات عرفِی و محاوره‌اِی مِی‌داند و بدون گفتگو مراجعت مِی‌کند؟ تا چه رسد به القاء مفاهِیم و حقاِیق عرشِی وحِیانِی، که نزول آن در چنِین شراِیطِی عبث خواهد بود!

نقد شبهۀ تأثِیر محِیط خانواده و فرهنگ آن زمان بر شخصِیّت پِیامبر و بالتّبع بر کِیفِیّت بِیان وحِی

و اِینکه گفته مِی‌شود:

شخصِیّت پِیامبر که تبلورِیافته و شکل‌گرفته از محِیط خانواده و قبِیله و منطقۀ پرورش‌ِیافته در آن است، نقشِی اساسِی در کِیفِیّت بِیان وحِی دارد![٢]

نِیز از سخنان سخِیف و سست بنِیان است؛ زِیرا شخصِیّتِی که براساس علل و اسباب و معدّات محِیط و خانواده و اجتماع، بارور شده و به فعلِیّت برسد، قطعاً نمِی‌تواند آن‌طور که باِید و شاِید مفهوم و مفاد و خواست حضرت حق را در خطاب به بندگان منعکس نماِید.

[١]. رجوع شود به مقالۀ کلام محمّد صلِّی الله علِیه و آله و سلّم، ذِیل پاسخ به سؤال دوّم.

[٢]. مقالۀ کلام محمّد صلِّی الله علِیه و آله و سلّم، ذِیل پاسخ به سؤال دوّم.