افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٢٦ - خطاب واقعِی آِیات قرآن به تمام انسانها تا روز قِیامت

و نهِی الهِی مِی‌دانستند؛ تو گوِیِی جبرائِیل که همِین آِیات وحِی را بر رسول خدا نازل کرد اِینک بر قلب آنان نازل مِی‌کند و آنان را مأمور به حفظ و تلقِّی و انقِیاد در برابر آن نموده است. و همِین معنا دربارۀ فرد دِیگر صادق است و هر کسِی به مِیزان فهم و دراِیتش از قرآن بهره مِی‌گِیرد، و ادراک مراتب بالاتر از حقاِیق وحِیانِی، مترتّب بر کسب استعداد و تهِیّؤ استفاضه و استناره از آن مراتب است که به‌واسطۀ تزکِیه و تهذِیب و سلوک عرفانِی در تحت تربِیت استاد کامل و ولِیّ الهِی و جهاد با نفس امّاره و عبور از مهالک هواها و هوس‌هاِی نفسانِی و شِیطانِی مِیسّر خواهد شد.[١]

و در اِینجاست که رواِیت امام صادق علِیهالسّلام مصداق مِی‌ِیابد که فرمودند:

به (إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ) که رسِیدم دِیدم اِینک خداِی متعال است که اِین آِیه را بر من مِی‌خواند، و من مستمع و شنونده مِی‌باشم.[٢]

و اِین است حقِیقت تنزِیل قرآن بر فرد فرد انسان‌ها؛ چه مؤمن و چه کافر، چه صالح و چه طالح، چه امام و چه افراد عادِی، چه ولِیّ خدا و عارف بالله و چه اشخاص متعارف.

بلِی، رسول خدا در اِین مورد، وسِیله و مرآت تجلِّی آِیات و انعکاس آن به قلوب و نفوس بنِی‌آدم بوده است، و او اِین قابلِیّت را داشت که بتواند آِیات وحِی را کماهوهو بدون هِیچ‌گونه دست‌خوردگِی و ترکِیب و مزج و تحرِیف، در نفس قدسِی خود جاِی دهد و سپس آن را به مردم تا روز قِیامت ابلاغ نماِید.

و بدِین جهت است که آِیات قرآن به اِین نکته توجّه مِی‌دهد که رسول خدا صرفاً بشِیر و نذِیر است و خود در اِین دائره وجود استقلالِی ندارد، بلکه فقط واسطه است. خدا که نمِی‌تواند به تعداد افراد بشر پِیامبر مبعوث کند! ِیک پِیامبر از مِیان

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون طبقات مردم در فهم حقاِیق قرآنِی رجوع شود به الحکمة المتعالِیة، ج٢، ص ٣٤٣؛ ج ٧، ص ٣٩؛ الفتوحات المکِّیة، ج ٣، ص ٤٠٣.

[٢]. فلاح السائل، ص ١٠٧.